Pięćdziesiątnica przypomina nam, że Bóg obdarza swoim Duchem Świętym pierwsze owoce swojego duchowego żniwa.
Designpics
W procesie objawiania swojego planu zbawienia dla ludzkości, Bóg ustanowił swoje coroczne Święta wokół okresów żniw na Bliskim Wschodzie (Księga Kapłańska 23:9-16; Księga Wyjścia 23:14-16). Tak jak Jego lud zbierał plony w tych trzech okresach świątecznych, tak Święta Boże pokazują nam, jak Bóg zbiera ludzi do życia wiecznego w swoim Królestwie.
Święta Pana mają znaczenia, które wzajemnie się uzupełniają . Razem stopniowo ujawniają one, w jaki sposób Bóg działa wśród ludzkości.
Wcześniej widzieliśmy, że Pascha symbolizuje oddanie się Chrystusa za nas, aby nasze grzechy mogły zostać przebaczone, a my mogliśmy zostać wybawieni od śmierci. Dowiedzieliśmy się również, że Dni Przaśników uczą nas, że musimy usunąć i unikać grzechu, a zamiast tego być posłuszni Bogu w naszych czynach i postawach. Kolejne święto i dzień święty, Pięćdziesiątnica, opiera się na tym ważnym fundamencie.
Święto to znane jest pod kilkoma nazwami, które wywodzą się od jego znaczenia i terminu. Znane również jako Święto Żniw (Księga Wyjścia 23:16), symbolizuje pierwsze owoce (Księga Liczb 28:26) zebrane w wyniku pracy tych, którzy zakończyli wiosenne żniwa w starożytnym Izraelu (Księga Wyjścia 23:16).
Nazywane jest również Świętem Tygodni (Księga Wyjścia 34:22), a nazwa ta pochodzi od siedmiu tygodni plus jeden dzień (łącznie 50 dni), które są liczone w celu ustalenia daty obchodów tego święta (Księga Kapłańska 23:16). Podobnie w Nowym Testamencie, który został napisany w języku greckim, święto to znane jest jako Pentekost (Pentekostos w oryginale), co oznacza „pięćdziesiąty” (W.E. Vine, Vine’s Complete Expository Dictionary of Old and New Testament Words, 1985, „Pentecost”).
Wśród Żydów najpopularniejszą nazwą tego święta jest Święto Tygodni lub Shavuot w języku hebrajskim. Świętując to święto, wielu Żydów wspomina jedno z największych wydarzeń w historii, objawienie przez Boga prawa na górze Synaj.
Ale Pięćdziesiątnica nie tylko przedstawia nadanie prawa, ale także pokazuje – poprzez wielki cud, który wydarzył się podczas pierwszej Pięćdziesiątnicy we wczesnym Kościele – jak możemy wytrwać w życiu zgodnie z duchowym zamysłem praw Bożych.
Dar Pięćdziesiątnicy: Duch Święty
Bóg wybrał pierwsze Pięćdziesiątnicę po zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, aby wylać swojego Ducha Świętego na 120 wierzących (Dzieje Apostolskie 1:15). ” A w wypełnieniu pięćdziesiątego dnia wszyscy byli jednomyślnie przy tym samym.. I nieoczekiwanie powstał szum z nieba, jakby gwałtownego, wiejącego wiatru oraz napełnił cały dom, gdzie przebywali, siedząc . Zostały im także ukazane rozdzielające się języki jakby ognia i osiadł na każdym jednym z nich. Więc wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym oraz zaczęli mówić innymi językami, jak im Duch dawał wypowiedzieć. ” (Dzieje Apostolskie 2:1-4 NBG).
Mówienie różnymi językami miało miejsce, gdy w Jerozolimie zgromadził się tłum ludzi z wielu narodów, a każdy z przybyszów słyszał mowę uczniów w swoim ojczystym języku (Dzieje Apostolskie 2:6-11). Te zdumiewające wydarzenia świadczyły o obecności Ducha Świętego.
Początkowo mieszkańcy Jerozolimy, którzy byli świadkami tego cudownego zjawiska, byli zdumieni, a niektórzy przypisywali wypowiedzi chrześcijan pijaństwu (Dzieje Apostolskie 2:12-13). Apostoł Piotr, teraz napełniony Duchem Świętym, odważnie wyjaśnił tłumowi, że wydarzenie to jest spełnieniem proroctwa Joela: „I stanie się w ostateczne dni, mówi Pan, Że wyleję Ducha mego na wszelkie ciało (…)” (Dzieje Apostolskie 2, 17; Joel 2:28).
Piotr wyjaśnił, w jaki sposób jego słuchacze mogą również otrzymać tego Ducha: „Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego. Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz do wszystkich, którzy są z dala, ilu ich Pan, Bóg nasz, powoła.” (Dzieje Apostolskie 2:38-39).
Bóg użył tych cudów i kazań Piotra, aby w ciągu jednego dnia powiększyć swój Kościół o 3000 osób. Wszyscy nawróceni zostali ochrzczeni i otrzymali Ducha Świętego (Dzieje Apostolskie 2:40-41). Od tego przełomowego momentu Duch Boży jest dostępny dla wszystkich, którzy prawdziwie pokutują i są prawidłowo ochrzczeni. Dzień lub Święto Pięćdziesiątnicy jest corocznym przypomnieniem, że Bóg wylał swojego Ducha, aby ustanowić swój Kościół, grupę wierzących prowadzonych przez Jego Ducha.
Dlaczego potrzebujemy Ducha Bożego
Z ludzkiego punktu widzenia, bez względu na to, jak bardzo się staramy, nadal grzeszymy (1 Księga Król. 8:46; Ks. Rodzaju 3:23). Uznając tę nieodłączną słabość ludzkości, Bóg lamentował w Księdze Powtórzonego Prawa 5:29: „Oby ich serce było takie, aby się mnie bali i przestrzegali wszystkich moich przykazań po wszystkie dni, aby im i ich synom dobrze się powodziło na wieki.”.
W tym miejscu Bóg wyjaśnia, że ludzkość ma problem z sercem. Akademicka wiedza o prawie nie pozwala nam myśleć tak jak Bóg. Stawanie się pobożnym w naszych myślach, postawach i działaniach przekracza ludzkie zrozumienie i zdolności bez dodatkowego składnika –Ducha Bożego.
Boży sposób myślenia rodzi pokój, szczęście i troskę o innych. Jezus pochwalił uczonego religijnego, który poprawnie zacytował istotę prawa Bożego: „Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej, i z całej siły swojej,” oraz „bliźniego swego, jak siebie samego” (Ew. Łukasza 10:27). Ten człowiek zacytował Księgę Powtórzonego Prawa 6:5 i Księgę Kapłańską 19:18, z dwóch ksiąg Pięcioksięgu (pierwszych pięciu ksiąg Starego Testamentu). Jezus potwierdził tutaj, że Pismo Starego Testamentu opiera się na tych dwóch wielkich zasadach miłości (Ew. Mateusz 22:40).
Istotą prawa Bożego jest miłość (List do Rzymian 13:8-10; 1 List do Tesaloniczan 4:9). Bóg dał nam swoje przykazania, ponieważ nas kocha. Pisząc do chrześcijan, którzy mieli Ducha Bożego, Jan powiedział: „Po tym poznajemy, iż dzieci Boże miłujemy, jeżeli Boga miłujemy i przykazania jego spełniamy. Na tym bowiem polega miłość ku Bogu, że się przestrzega przykazań jego, a przykazania jego nie są uciążliwe.” (1 List Jana 5:2-3).
Ponieważ Duch Boży zamieszkał teraz w Kościele, jego członkowie mogli wyrażać prawdziwą miłość. „Nowe przykazanie daję wam- powiedział Jezus- abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem (…)” –– „abyście miłowali się wzajemnie, jak Ja was umiłowałem… Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli miłość wzajemną mieć będziecie.” (Ew. Jana 13:34-35). Dar Ducha Świętego, który Bóg dał w dniu Pięćdziesiątnicy, umożliwił Kościołowi pełne wyrażanie Bożych przykazań miłości.
Jezus Chrystus: pierwocina życia wiecznego
Pierwociny to pierwsze produkty rolne, które dojrzały . W całej Biblii Bóg używa analogii żniw – a szczególnie w dniu Pięćdziesiątnicy – pierwocin, aby zilustrować aspekty swojego planu zbawienia. Izrael obchodził ten dzień późną wiosną, po żniwach jęczmienia i pszenicy. Specjalna ofiara z pierwszych dojrzałych ziaren podczas Dni Przaśników, zwana ofiarą snopów, oznaczała początek żniw, które trwały przez następne 50 dni i prowadziły do Pięćdziesiątnicy (Księga Kapłańska 23:11). Te wiosenne żniwa były pierwocinami rocznego cyklu rolnego.
Jedną z pierwszych lekcji płynących ze żniw w Nowym Testamencie jest to, że Jezus Chrystus „wskrzeszony z martwych, stając się pierwociną tych, co zasnęli.” (1 List do Koryntian 15:20, NBG). Ofiara z pierwocin symbolizowała Jezusa Chrystusa, który był „pierworodnym wszelkiego stworzenia ” i „pierworodnym z umarłych” (List do Kolosan 1:15, 18). On sam przedstawił się Bogu Ojcu w niedzielę po swoim zmartwychwstaniu, tego samego dnia podczas Świąt Przaśników, w którym przed Bogiem miała zostać podniesiona pierwsza snopka zboża z wiosennych żniw.
Wczesnym rankiem pierwszego dnia tygodnia, gdy było jeszcze ciemno, a Jezus już zmartwychwstał (Ew. Jana 20:1), Maria Magdalena przyszła do Jego grobu i ujrzała kamień odsunięty od grobu. Pobiegła powiedzieć Piotrowi i Janowi, że Jezusa nie ma w grobie. Obaj mężczyźni pospieszyli, aby to sprawdzić, i potwierdzili, że ciała Jezusa nie ma (Ew. Jana 20:2-10). Maria również wróciła i po odejściu Piotra i Jana stała przed grobem (Ew. Jana 20:11). Gdy płakała, ukazał się jej Jezus, ale nie pozwolił jej się dotknąć, ponieważ „jeszcze nie wstąpił” do Ojca (Ew. Jana 20:17).
Później tego samego dnia Jezus ukazał się ponownie. Tym razem pozwolił niektórym kobietom się dotknąć (Ew. Mateusza 28:9). Jego własne słowa pokazują, że między momentem, w którym Maria Magdalena Go ujrzała, a momentem, w którym pozwolił się kobietom dotknąć, wstąpił On do Ojca i został przez Niego przyjęty.
Ceremonia ofiarowania snopów falowych, którą Bóg dał starożytnemu Izraelowi, symbolizuje zatem przyjęcie Jezusa Chrystusa przez Ojca jako „pierwociną ” tych, którzy zasnęli (1 List do Koryntian 15:20).
Kościół jako pierwocina
List do Rzymian 8:29 mówi o Jezusie Chrystusie jako o „pierworodnym pośród wielu braci”. Jednak Kościół Nowego Testamentu jest również uważany za pierwocinę . Mówiąc o Ojcu, Jakub napisał: „Gdy postanowił, zrodził nas słowem prawdy ku temu, byśmy byli pewnymi, pierwszymi owocami Jego stworzeń.” (List Jakuba 1:18, NBG).
Duch Boży w nas identyfikuje nas i uświęca – oddziela nas jako chrześcijan. „Jeśli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego ” – napisał Paweł – „ten nie jest Jego”, „Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi” (List do Rzymian 8:9, List do Rzymian 8:14).
Paweł odniósł się również do członków Kościoła jako do tych, co maja „ pierwocinę Ducha” (List do Rzymian 8:23, NBG). Nawiązując do kilku chrześcijan z I wieku, nazwał ich pierwocinami Bożego powołania (List do Rzymian 16:5; 1 List do Koryntian 16:15, NBG).
Znaczenie tego, że autorzy Biblii nazwali tych ludzi Bożymi pierwocinami, staje się oczywiste, gdy weźmiemy pod uwagę Jana 14:6. Jezus powiedział tam: „ Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie.”.
Ilu ludzi na przestrzeni wieków naprawdę przyjęło i praktykowało sposób życia, który nauczał Jezus? Nawet dzisiaj wielu ludzi nigdy nie słyszało zbyt wiele, jeśli w ogóle, o Jezusie Chrystusie. Jak Bóg zaoferuje im zbawienie?
Niewiele osób rozumie, że Bóg realizuje systematyczny plan, symbolizowany przez Jego Święte Dni, aby zbawić całą ludzkość, oferując wszystkim ludziom życie wieczne w swoim Królestwie. W tym świecie jesteśmy dopiero na początku żniwa dla Królestwa Bożego.
Apostoł Paweł rozumiał to: „Ale Chrystus został wskrzeszony z martwych, stając się pierwociną tych, co zasnęli…. Gdyż jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą przywróceni do życia. A każdy w swoim porządku; jako pierwocina Chrystus, następnie ci, którzy są Chrystusa w jego przyjściu” (1 List do Koryntian 15:20, 1 List do Koryntian 15:22-23, NBG. Każdy, kto jest teraz powołany i wybrany przez Boga, jest zaliczony wraz z Chrystusem do pierwszych pierwocin Boga.
Biblia uczy nas, że Bóg musi powołać ludzi (Ew. Jana 6:44; Ew. Jana 6:63). Nasz Stwórca kontroluje więc czas swoich żniw. Kiedy Bóg założył swój Kościół, udzielając wierzącym swojego Ducha w dniu Pięćdziesiątnicy, 50 dni po zmartwychwstaniu Jezusa, rozszerzał swoje duchowe żniwa. Był to początek tego, co przepowiedział Joel, że Bóg ostatecznie wyleje swojego Ducha na „wszelkie ciało” (Księga Joela 3:1-2 ; Dzieje Apostolskie 2:14-17).
Duch Święty w działaniu
Przyjście Ducha Świętego radykalnie zmieniło życie pierwszych chrześcijan. Księga Dziejów Apostolskich jest pełna opisów niezwykłego duchowego wpływu wczesnego Kościoła na otaczające go społeczeństwo. Przemiana była tak widoczna, że niewierzący oskarżali chrześcijan o „zamęt w całym świecie” (Dzieje Apostolskie 17:6). Taka była dynamiczna, cudowna moc Ducha Świętego.
Aby w pełni zrozumieć, jak Duch Boży może działać w naszym życiu, musimy pojąć, czym jest Duch Święty. Nie jest to osoba, która wraz z Bogiem Ojcem i Chrystusem Synem tworzy „Trójcę Świętą”. W Piśmie Świętym Duch Święty jest opisany jako moc Boga działająca w naszym życiu (Dz 1: 8; Rz 15:13; Rz 15:19), ta sama moc, która działała w służbie Jezusa Chrystusa (Ew. Łk 4:14; Dz 10: 38).
Ta boska moc pozwala nam być „prowadzonymi przez Ducha Bożego” (List do Rzymian 8:14). To właśnie ta sama moc przemieniła życie pierwszych chrześcijan i działa w Kościele dzisiaj. Paweł powiedział Tymoteuszowi, że Duch Boży jest duchem „mocy i miłości, i powściągliwości” (2 List Tymoteusza 1:7).
Dzień Pięćdziesiątnicy również zanany jako Zielone Świątki przypomina nam co roku, że nasz Stwórca nadal czyni cuda, obdarzając swoim Duchem tych, którzy zostali powołani, aby byli pierwocinami Jego duchowych żniw, i dając im moc do wykonywania Jego dzieła na tym świecie.