Wkrótce po potopie Bóg podzielił ziemię między rodziny Noego (Rodzaju 10:32).
Wędrując ze wschodu, dotarli do krainy Szinaru. W Szinarze Nimrod, wielki wojownik i myśliwy, doprowadził do buntu przeciwko Bożemu nakazowi, by potomkowie Noego ponownie skolonizowali ziemię. Wiedział, że nie będzie mógł rządzić rodzinami na ziemi, jeśli zostaną one rozproszone. Zainspirował więc budowę wieży, na którą ludzie mieli patrzeć, aby nie rozproszyć się po świecie (Rodzaju 11:4). Bóg jednak zainterweniował i pomieszał języki ludzi, zmuszając ich do rozproszenia się po całej ziemi.
Gdy rodziny Noego zasiedliły swoje ziemie, ostatecznie przekształciły się w państwa narodowe. Bóg jest autorem rodzin, plemion i narodów. Historycznym pragnieniem Boga jest, aby państwa narodowe żyły zgodnie z Jego prawami. Rząd państw narodowych ma służyć ludziom tego narodu. Tak jak kochający ojciec zaspokaja potrzeby swojej rodziny, tak państwo narodowe powinno zaspokajać potrzeby wszystkich swoich rodzin. Bóg dał rodzinom Noego dziedzictwo na ziemi. To dziedzictwo lub ziemia zostały dane tym ludziom, aby ich utrzymać. Należała do nich, aby ją mieć i utrzymać. Tak więc państwo narodowe ma utrzymywać suwerenność nad swoją ziemią i ludźmi. Suwerenność oznacza, że narody mają prawo do posiadania swojej ziemi i rządzenia swoimi ludźmi.
Niektóre państwa narodowe rozwinęły się w sposób, który pozwolił jednostce na rozwój i dobrobyt. Inne państwa narodowe rozwijały się w sposób dyktatorski i podporządkowywały sobie swoich obywateli. Kroniki historii milcząco świadczą o sukcesie lub porażce państw narodowych.
Wielu dyktatorów państw narodowych zdobyło wystarczającą władzę, zasoby i kontrolę nad swoimi ludźmi, aby podbić inne państwa narodowe. Na myśl przychodzą takie nazwiska jak Aleksander Wielki czy Ghengis Khan. Podporządkowane kraje nazywano imperiami, ponieważ znajdowały się pod rządami jednego władcy. Ale imperia zostały zbudowane poprzez podbój państw narodowych.
Pod wieloma względami Biblia jest historycznym zapisem serii supermocarstw, które pojawiały się i znikały. Wiele z nich było silnych w swoich czasach, ale nie pozostawiły po sobie trwałego dziedzictwa ani śladu na świecie. Inne jednak zmieniły bieg historii na kolejne tysiąclecia. Księga Daniela zawiera proroctwo o znaczeniu zarówno historycznym, jak i przyszłym. Bóg ujawnia w niej sekwencję supermocarstw, które kształtowały i nadal będą kształtować świat, gdy zbliżamy się do czasu powrotu Jezusa Chrystusa.