23 kwietnia 2026 r.
Bill Bradford
Czas czytania: 10 minut
Artykuł ten został pierwotnie opublikowany w Beyond Today Magazine: May-June 2026
Jeśli Jezus Chrystus przyszedł, aby zbawić ludzkość, dlaczego świat jest w tak smutnym stanie? Odpowiedź można znaleźć w mało znanym święcie, które Bóg objawił w Biblii.
Czy Jezus Chrystus naprawdę odniósł sukces w swojej misji? Zastanów się nad tym, że powiedział On, iż „nie przyszedłem bowiem sądzić świata, ale świat zbawić” — a także, że powiedział: „Nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony” (Ew. Jana 12:47; 3:17).
A jednak żyjemy w świecie, w którym codziennie setki ludzi umierają z powodu przemocy, głodu, chorób i klęsk żywiołowych, w którym panuje niesprawiedliwość, niemoralność i wszelkie bezbożne czyny, w którym codziennie umierają tysiące ludzi, którzy nigdy nie słyszeli imienia Jezusa Chrystusa ani nawet nie widzieli Biblii. Czy zatem możemy naprawdę powiedzieć, że misja Chrystusa zakończyła się sukcesem? Czy świat został zbawiony?
Te pytania zawsze stanowiły zagadkę dla tych, którzy są gotowi zmierzyć się z faktami. Jeśli Kościół chrześcijański miał za zadanie nieść światu przesłanie Chrystusa, aby świat mógł zostać zbawiony, dlaczego świat pogrążony jest w takim religijnym chaosie? Co więcej, jeśli ewangelia, którą przyniósł Chrystus, zawiera odpowiedzi na ludzkie problemy, dlaczego świat jest w tak fatalnym stanie?
Czy Jezus nie zdołał pozyskać współpracy własnego Kościoła w realizacji tej misji? Czy nie jest w stanie wzbudzić wiary wśród swoich naśladowców, by dokonywali większych dzieł niż On sam, jak obiecał? (Zob. Ew. Jana 14:12). A może siły przeciwne są po prostu zbyt potężne dla niewiernej ludzkości?
Odpowiedź brzmi: żadna z powyższych odpowiedzi.
Istnieją jednak odpowiedzi na te pytania — i są one zilustrowane w biblijnym święcie zwanym Dniem Pierwszych Owoców (Ks. Liczb 28:26) oraz Świętem Żniw Pierwszych Owoców (Księga Wyjścia 23:16), w skrócie Świętem Pierwszych Owoców. To święto, wraz z pozostałymi corocznymi świętami Bożymi, zostało nakazane przez Boga w Księdze Kapłańskiej 23 (zob. wersety 15-21).
Opisując te święta, Bóg powiedział: „Przemów do synów Izraela i powiedz im: Mów do synów izraelskich i powiedz im tak: Te są uroczystości świąteczne Pana, w które będziecie zwoływać święte zgromadzenia. Te są moje święta” (werset 2, podkreślenia dodane).
Później dowiadujemy się, że Kościół założony przez Jezusa nadal obchodził to szczególne święto, znane naśladowcom Jezusa jako Święto Pięćdziesiątnicy. W rzeczywistości Kościół Nowego Testamentu powstał właśnie tego dnia, czemu towarzyszyły cudowne wydarzenia (Dzieje Apostolskie 2:1-41). Święto to ma ogromne znaczenie i wagę dla współczesnych chrześcijan.
Bóg miał powód, by Izrael pamiętał o Jego świętach i je obchodził, a Jego Kościół czynił to samo. Poprzez te obchody Bóg objawia etapy swojego planu zbawienia dla ludzkości. W szczególności to święto, które w starożytnym Izraelu świętowało pierwsze owoce żniw pszenicy (Ks. Wyjścia 34:22) ma znaczenie, które ujawnia jedną z głównych faz Bożego planu zbawienia.
Powszechne, ale błędne założenia
Większość kościołów zakłada, że Bóg zamierzał, aby każdy żyjący człowiek usłyszał przesłanie zbawienia, począwszy od momentu zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Większość wierzy również, że każda osoba, która usłyszy to przesłanie, będzie miała szansę na zbawienie teraz, w tym życiu. Misja naśladowców Chrystusa była zatem rozumiana jako przekazywanie tego przesłania każdej żyjącej osobie, dając wszystkim szansę na przyjęcie Chrystusa, zanim będzie za późno.
W związku z tym wiele kościołów uważa, że musi skłonić jak najwięcej osób do natychmiastowego przyjęcia Chrystusa jako Zbawiciela, niezależnie od głębokości ich zainteresowania czy zaangażowania.
Ale ilu ludzi nigdy nie przyjęło Chrystusa – lub nigdy naprawdę Go nie przyjęło? A ile milionów ludzi na przestrzeni wieków nigdy nawet o Nim nie słyszało?
Jeśli zbawienie jest jedynie kwestią przyjęcia Chrystusa w trakcie tego fizycznego życia, to jaki los czeka niezliczone rzesze ludzi, którzy żyli i umarli przed Jego narodzinami i dla których przyjęcie Go jako Zbawiciela było niemożliwe?
W obliczu tych pytań, czy musimy dojść do wniosku, że moc, którą Jezus obiecał swoim uczniom, po prostu nigdy nie przełożyła się na dzieło zbawienia, jakie On sobie wyobrażał? Nie – nie powinniśmy wątpić w zbawczą moc Jezusa Chrystusa. Zamiast tego, być może powinniśmy zweryfikować nasze rozumienie tego planu. Być może Bóg od początku miał na myśli coś innego.
Jak to święto wpisuje się w Boży plan
Co Święto Pierwszych Owoców ma wspólnego z tymi niezwykle ważnymi pytaniami?
Przyjmowanie ludzi do swojej duchowej rodziny przez Boga jest w Piśmie Świętym opisane metaforycznie jako żniwa (Mt 9:37-38; J 4:35).
Nazwa Święto Żniw Pierwszych Owoców ma wielkie znaczenie. Wskazuje ona, że pewne żniwa nastąpią najpierw, przed późniejszym okresem żniw. Jak zobaczymy, święto to zapowiada Boży zamiar, by najpierw zebrać niewielkie żniwo ludzi na zbawienie (zwanych w Piśmie Świętym „pierwszymi owocami”), a później powołać do zbawienia znacznie większą liczbę ludzi.
Zwróćmy uwagę na tę niesamowitą prawdę, którą pokazują objawione przez Boga święta. Bóg tak zaplanował swoje święta, aby zbiegały się z cyklem rolniczym dwóch głównych okresów żniw w Ziemi Świętej – jednego wiosną, a drugiego pod koniec lata – aby dać swojemu ludowi ważną lekcję.
Święto Pierwszych Owoców zbiegało się z wiosennymi żniwami pszenicy w tym regionie (Księga Wyjścia 34:22). Grecka nazwa tego święta to Pentecost, co oznacza „pięćdziesiąty”, w tym przypadku sugerując „pięćdziesiąty dzień”, tak nazwany, ponieważ obchodzono go 50 dni od złożenia ofiary z pierwszego snopa jęczmienia każdego roku, zwanego snopem falującym lub omerem. Ten okres siedmiu tygodni nadaje świętowi jeszcze jedną nazwę – Święto Tygodni (Księga Powtórzonego Prawa 16:9-10).
W pięćdziesiątym dniu Izraelici składali w ofierze dwa bochenki chleba upieczone z mąki z nowo zebranego zboża. Bochenki te nazywano „pierwociny dla Pana” (Księga Kapłańska 23:16-17). Ludzie mieli tego dnia „nie (..) wykonywać żadnej ciężkiej pracy” i zgromadzić się na świętym zgromadzeniu religijnym (Księga Kapłańska 23:21). Była to bardzo ważna okazja.
Święto, które następowało później w roku, trwające siedem dni Święto Namiotów lub Zbiorów (Księga Wyjścia 34:22), po którym następował szczególny Ósmy Dzień (Księga Kapłańska 23:36, 39), zbiegało się z zakończeniem późniejszych zbiorów, kiedy zebrano już inne rodzaje plonów, w tym ogórki, melony, soczewicę, ciecierzycę, orzechy, a zwłaszcza daktyle, figi, oliwki i winogrona. Było to również wydarzenie o wielkim znaczeniu, naznaczone świętymi zgromadzeniami religijnymi i zaprzestaniem pracy.
Te dwa okresy świąteczne reprezentują główne etapy duchowych żniw ludzkości dla zbawienia. Święto Pierwszych Owoców symbolizuje powołanie i przygotowanie Kościoła w tym wieku. Jest to wczesna faza duchowych żniw.
Pierwszymi owocami Bożego planu zbawienia są ci, którzy zostali powołani do bycia w Kościele Bożym w tym wieku. Kościół, nazywany również „ciałem Chrystusowym” (1 List do Koryntian 12:27), składa się z osób, w których mieszka Duch Święty. Znani również jako święci, czyli uświęceni lub oddzieleni, pokutowali za swoje grzechy i zwrócili się do Jezusa Chrystusa jako swojego osobistego Zbawiciela. Zobowiązali się do posłuszeństwa Jego świętym i sprawiedliwym prawom. Są gotowi zrezygnować ze wszystkiego, aby pozostać Mu wiernymi (Ew. Łukasza 14:33).
Dzięki Duchowi Świętemu, którego Bóg daje tym, którzy są częścią Jego Kościoła, członkowie otrzymują moc do pokonania świata. To właśnie dzięki Bożemu Duchowi Świętemu Kościół może głosić ewangelię światu i czynić uczniów ze wszystkich narodów (Mk 16:15; Mt 28:19-20). To właśnie ten Duch umożliwia człowiekowi przynależność do Jezusa Chrystusa i bycie częścią Kościoła (Rz 8:9). Aby Kościół Nowego Testamentu mógł istnieć, konieczne było, aby Bóg zesłał swojego Ducha Świętego.
Kolejność zbawienia pokazana w fizycznych okresach żniw
A co zatem z tymi, którzy nie są teraz powołani? Tutaj właśnie pojawia się znaczenie późniejszej części duchowych żniw. Odbędzie się ona w przyszłym wieku i jest to moment, w którym ci, którzy nie są częścią pierwocin, będą mieli okazję poznać i przyjąć Jezusa Chrystusa. Pierwsze żniwo ludzi przez Boga ma miejsce w ramach przygotowań do nadchodzącego wieku, kiedy Jezus Chrystus ustanowi swoje Królestwo na ziemi.
Duchowe znaczenie okresu pierwszych żniw, obchodzonego podczas Święta Pierwszych Owoców, jest jasno przedstawione w Piśmie Świętym. Apostoł Paweł napisał w 1 Liście do Koryntian 15:20-23: „A jednak Chrystus został wzbudzony z martwych i jest pierwiastkiem tych, którzy zasnęli … Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni. A każdy w swoim porządku: jako pierwszy Chrystus, potem ci, którzy są Chrystusowi w czasie jego przyjścia.”
Wspomniana wcześniej ofiara z snopu jęczmienia, składana 50 dni przed Pięćdziesiątnicą, symbolizowała przedstawienie Jezusa Chrystusa Jego Ojcu po zmartwychwstaniu jako pierwszego z pierwocin. Późniejsza ofiara z pierwocin żniwa pszenicy w dniu Pięćdziesiątnicy (Księga Kapłańska 23:17) była wówczas symbolem innych pierwocin, które miały nastąpić w Bożym żniwie ludzkości ku zbawienia. A po nich pojawią się jeszcze inni ludzie.
Czy zauważyliście, że Paweł w 1 Liście do Koryntian 15 wyraźnie stwierdza, że Bóg wskrzesi zmarłych w określonej kolejności? Pierwszym był Jezus Chrystus, który zmartwychwstał jako „pierwszy owoc spośród tych, którzy zasnęli”, a po Nim pojawią się inni przy Jego powrocie.
Paweł stwierdza, że zmartwychwstanie naśladowców Chrystusa przy Jego przyjściu, kiedy to otrzymają oni nieśmiertelne, duchowe ciała (wersety 44, 53), nastąpi „na odgłos trąby ostatecznej” (werset 52) – potężnym, nadprzyrodzonym wezwaniem, które ogłosi powrót Jezusa Chrystusa, aby panował nad ziemią (zobacz także Objawienie Jana 11:15; 1 List do Tesaloniczan 4:16-17).
To cudowne wydarzenie opisane jest jako „pierwszym zmartwychwstaniu” w Objawieniu Jana 20:6: „Błogosławiony i święty ten, który ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu; nad nimi druga śmierć nie ma mocy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i panować z nim będą przez tysiąc lat”.
Pod panowaniem Chrystusa możliwość zbawienia obejmie wszystkich
Podczas panowania Jezusa Chrystusa i zmartwychwstałych świętych na ziemi (Objawienie Jana 5:10) rozpocznie się późniejsze zbieranie ludzkości na zbawienie. Wiedza o Bogu będzie w końcu powszechnie dostępna: „Lecz ziemia będzie pełna poznania chwały Pana, jak morze wodami jest wypełnione” (Ks. Habakuka 2:14). Wszyscy ludzie doświadczą na własnej skórze cudownego Królestwa Bożego, które Jezus Chrystus głosił podczas swojej ziemskiej służby (Mt 4:17; Mk 1:14; Łk 4:43).
Zaczynając od Izraela i rozprzestrzeniając się na całą ludzkość, każdy będzie miał wówczas możliwość uczenia się i życia zgodnie z Bożymi drogami: „I już nie będą siebie nawzajem pouczać, mówiąc: Poznajcie Pana! Gdyż wszyscy oni znać mnie będą, od najmłodszego do najstarszego z nich — mówi Pan — Odpuszczę bowiem ich winę, a ich grzechu nigdy nie wspomnę” (Ks. Jeremiasz 31:34; zob. także Ks. Izajasz 2:2-3).
A co z tymi, którzy żyli i umarli w przeszłości, nie znając nigdy Boga Ojca ani Jezusa Chrystusa? Objawienie Jana 20:6, cytowane powyżej, pokazuje, że wierni święci Boga uczestniczą w „pierwszym zmartwychwstaniu”. Ale jeśli istnieje pierwsze zmartwychwstanie, to musi być też kolejne!
I rzeczywiście jest. Księga Objawienie Jana jasno stwierdza, że nastąpi kolejne zmartwychwstanie po tysiącletnim panowaniu Jezusa Chrystusa i Jego zmartwychwstałych naśladowców z obecnego wieku: „Inni umarli nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat” (Objawienie Jana 20:5).
Będzie to kontynuacją wielkiego drugiego żniwa ludzkości, które Bóg zbiera dla zbawienia. W tym czasie wszyscy, którzy kiedykolwiek żyli, ale nie mieli okazji poznać Bożych dróg ani usłyszeć o odkupieńczej ofierze Jezusa Chrystusa, otrzymają szansę na zbawienie.
To zmartwychwstanie niezliczonych milionów ludzi do fizycznego, śmiertelnego życia jest opisane w wielu fragmentach (zob. Ks. Ezechiela 37:1-11; Ew. Mateusza 12:41-42; Objawienie Jana 20:5, 13). Ludzie ci otrzymają wówczas – po raz pierwszy – możliwość pokuty i nawrócenia dzięki Bożemu Duchowi Świętemu (Dzieje Apostolskie 2:38; 3:19). Wtedy oni również odziedziczą życie wieczne.
W tym cudownym planie widzimy spełnienie Bożego pragnienia, aby „wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy” (1 List do Tymoteusza 2:4).
Bóg „nie chce, aby ktokolwiek zginął, lecz chce, aby wszyscy przyszli do upamiętania” (2 List Piotra 3:9), a dzięki Jego planowi wszyscy, którzy nigdy nie mieli prawdziwej szansy na zbawienie w tym wieku, mogą w końcu zostać zbawieni!
Żyjemy obecnie w epoce pierwocin, w czasie, w którym Bóg przygotowuje szczególny, wybrany lud, aby panował i nauczał wraz z Chrystusem w Jego Królestwie (1 List Piotra 2:9). W ramach przygotowań ci, którzy są dziś pierwocinami Boga, powinni obchodzić właśnie ten dzień, który symbolizuje powołanie i żniwo pierwocin Bożego planu oraz udzielenie im mocy przez Ducha Świętego – Dzień Pięćdziesiątnicy.
Czy należysz do tej grupy? Jeśli Bóg otwiera twój umysł na swoją prawdę i przyciąga cię do głębszego zrozumienia oraz relacji z Nim, niezwykle ważne jest, abyś odpowiedział na Jego wezwanie!
Cytaty biblijne pochodzą z Biblia Warszawska 1975, chyba że zaznaczono inaczej.
Przetłumaczone z języka angielskiego przy użyciu DeepL. Dokumenty przygotowane do tłumaczenia przez Billa Turnblada. Recenzja fragmentów biblijnych przez Jared Olson. Korekta i ostateczna redakcja w Kasia Arendsen.
Możesz odpowiedzieć już teraz. Napisz do nas na adres info@ucgeurope.org, aby dowiedzieć się więcej.