12 Νοεμβρίου 2012
Katherine Rowland
Χρόνος ανάγνωσης: 4 λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο στην αγγλική γλώσσα δημοσιεύτηκε διαδικτυακά στο «Virtual Christian Magazine Nov 2012
Στον σημερινό κόσμο της άμεσης επικοινωνίας, πολλοί φαίνονται αποφασισμένοι να προκαλούν τους άλλους με συναισθηματικά φορτισμένη γλώσσα, αλλά η Αγία Γραφή δείχνει έναν καλύτερο τρόπο.
Πάρα πολλοί σε αυτόν τον κόσμο προκαλούν τους άλλους να θυμώσουν. Αλλά δεν θα έπρεπε να ακολουθούμε περισσότερο αυτό που λέει το Εβραίους 10:24: «Και ας φροντίζουμε ο ένας για τον άλλον, παρακινώντας σε αγάπη και καλά έργα»;
Ανοίγω τη σελίδα μου στο Facebook και προσπαθώ να ενημερωθώ για τα νέα των φίλων μου. Όμως, αντί να δω τις φωτογραφίες από κατασκηνώσεις, τις ιστορίες από καλοκαιρινά ταξίδια και τις ενημερώσεις για τα νεογέννητα που ψάχνω, καταλήγω να περιηγούμαι ανάμεσα σε έντονες εκφράσεις, εικόνες και γελοιογραφίες με προκλητικά μηνύματα, καθώς και αναρτήσεις που έχουν ως σκοπό να προκαλέσουν. Ο λογαριασμός μου στο Twitter δεν είναι καλύτερος, καθώς φίλοι και γνωστοί με διαφορετικά υπόβαθρα και ιδεολογίες διακηρύσσουν δυνατά την αφοσίωσή τους και την πίστη τους στα θέματα για τα οποία είναι παθιασμένοι. Αντί να νιώθω συνδεδεμένη με κανέναν, ξεκινώ τη μέρα μου με την αίσθηση ότι όλοι είναι δυσάρεστοι. Δεν έχω πει ακόμα ούτε μια λέξη σε κανέναν, αλλά νιώθω σαν ο κόσμος να μου φωνάζει, και μερικές φορές χρησιμοποιεί λέξεις που δεν είναι και πολύ ευγενικές.
Έχει η Αγία Γραφή κάτι να πει για αυτό που φαίνεται να είναι ένα πολύ σύγχρονο πρόβλημα; Βρήκα ένα ενδιαφέρον απόσπασμα στο βιβλίο των Παροιμιών καθώς σκεφτόμουν αυτό το θέμα.
«Αν έπραξες με αφροσύνη υψώνοντας τον εαυτό σου,
και αν βουλεύθηκες κακό, βάλε το χέρι επάνω στο στόμα.
Επειδή, όποιος χτυπάει το γάλα, βγάζει βούτυρο·
και όποιος πιέζει τη μύτη, βγάζει αίμα·
και όποιος ερεθίζει οργή, προξενεί μάχες» (Παροιμίες 30:32-33).
Το σχόλιο του Μάθιου Χένρι επισημαίνει ότι το «ερεθίζει οργή» αναφέρεται στην εσκεμμένη πρόκληση θυμού σε κάποιον. Η διαμάχη και ο θυμός ακολουθούν την προκλητική συμπεριφορά και τα προκλητικά λόγια. Μπορώ σίγουρα να το επιβεβαιώσω από προσωπική εμπειρία· όταν τα λόγια των άλλων έχουν σκοπό να προκαλέσουν, η αρχική μου αντίδραση είναι ο θυμός. Θέλω να απαντήσω με δικά μου σκληρά λόγια ή προκλητικές δηλώσεις. Όμως εμείς, ως χριστιανοί, καλούμαστε να αντιδράσουμε διαφορετικά. Καλούμαστε επίσης να ενεργήσουμε διαφορετικά.
Ίσως η πιο σαφής περίληψη του τρόπου με τον οποίο πρέπει να κατευθύνουμε τη συμπεριφορά μας γράφτηκε από τον Ιάκωβο. Συμβούλεψε: «Ποιος, από ανάμεσά σας, είναι σοφός και καλός γνώστης; Aς δείξει από την καλή του διαγωγή τα δικά του έργα με πραότητα σοφίας. Aν, όμως, έχετε στην καρδιά σας πικρό φθόνο και φιλονικία, μη κατακαυχάστε και ψεύδεστε ενάντια στην αλήθεια. Aυτή η σοφία δεν είναι εκείνη που κατεβαίνει από επάνω, αλλά είναι επίγεια, ζωώδης, δαιμονική· επειδή, όπου υπάρχει φθόνος και φιλονικία, εκεί είναι ακαταστασία, και κάθε αχρείο πράγμα. H σοφία, όμως, που κατεβαίνει από επάνω, πρώτα μεν είναι καθαρή, έπειτα ειρηνική, επιεικής, ευπειθής, πλήρης από έλεος και καλούς καρπούς, αμερόληπτη και ανυπόκριτη. Kαι ο καρπός τής δικαιοσύνης σπέρνεται με ειρήνη από τους ειρηνοποιούς» (Ιάκωβος 3:13-18).
Όταν συγκρίνουμε την παροιμία με τις οδηγίες του Ιακώβου, μπορούμε γρήγορα να δούμε την ομοιότητα. Η εξύψωση του εαυτού μας, λέει η παροιμία, είναι αφροσύνη. Ο Ιάκωβος επισημαίνει ότι η σοφία είναι πράα και πρόθυμη να υποχωρεί. Η δικαιοσύνη, συνεχίζει, σπέρνεται από εκείνους που φέρνουν ειρήνη· η διαμάχη – που είναι το αντίθετο της ειρήνης – δημιουργείται από εκείνους που προκαλούν οργή. Έχουμε δύο επιλογές όταν επιλέγουμε πώς θα ενεργήσουμε ή πώς θα μιλήσουμε: σοφία και αφροσύνη. Οι σοφές επιλογές – οι δίκαιες επιλογές – οδηγούν στην ειρήνη. Τη δημιουργούν εκεί όπου ίσως δεν υπήρχε προηγουμένως. Αντίθετα, οι ανόητες, προκλητικές συμπεριφορές δημιουργούν οργή και διαμάχη εκεί όπου ίσως δεν υπήρχαν πριν.
Η αγενής και αντιπαθητική συμπεριφορά δεν είναι κάτι καινούργιο. Υπάρχει από τότε που υπάρχουν οι άνθρωποι. Μπορούμε να δούμε στο βιβλίο των Παροιμιών ότι η προκλητική συμπεριφορά δεν γεννήθηκε στην εποχή του Διαδικτύου. Οι ίδιες επιλογές που είχαν οι άνθρωποι της αρχαιότητας – ειρήνη ή διαμάχη, σοφία ή αφροσύνη – είναι διαθέσιμες και σε εμάς σήμερα. Μπορούμε είτε να επιλέξουμε να πούμε κάτι αιχμηρό και προκλητικό είτε να σταματήσουμε να φωνάζουμε και να αρχίσουμε να φέρνουμε ειρήνη. Μόνο μία από αυτές τις επιλογές δείχνει ότι είμαστε πραγματικά σοφοί.
Για περισσότερες πληροφορίες, ζητήστε το δωρεάν φυλλάδιο «Making Life Work».
Οι βιβλικές παραπομπές προέρχονται από την «Αγία Γραφή σε Νεοελληνική Μεταφορά» του Σπύρου Φίλου (Εκδόσεις Πέργαμος), εκτός όπου σημειώνεται ΜΠΚ: «Αγία Γραφή – Μετάφραση από τα Πρωτότυπα Κείμενα» (Ελληνική Βιβλική Εταιρία, 1997/2003).
Μεταφράστηκε από τα αγγλικά με τη χρήση του DeepL. Τα έγγραφα προετοιμάστηκαν για μετάφραση από τον Bill Turnblad. Επισκόπηση των Γραφών από τον Steven Brittain. Διόρθωση και τελική επιμέλεια στο Steven Brittain.
Μπορείτε να απαντήσετε τώρα. Γράψτε μας στο info@ucgeurope.org για να μάθετε περισσότερα.