Άρθρα

Ποια είναι η απόλυτη κληρονομιά της ανθρωπότητας;

1 Αυγούστου 2019

Michael Kelley

Χρόνος ανάγνωσης: 11 λεπτά

Το πρωτότυπο άρθρο στην αγγλική γλώσσα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό: Beyond Today Magazine: Jul-Aug 2019

Οι περισσότεροι υποθέτουν ότι η τελική μας ανταμοιβή είναι να πάμε να ζήσουμε στον ουρανό όταν πεθάνουμε. Αλλά η Αγία Γραφή παρουσιάζει μια πολύ διαφορετική και πιο εμπνευσμένη εικόνα!


Χρόνια πριν, ένα δημοφιλές τηλεοπτικό πρόγραμμα ημέρας, The Millionaire, κρατούσε το κοινό σε αγωνία με ιστορίες δώρων εκατομμυρίων δολαρίων που δίνονταν από έναν φανταστικό πολυεκατομμυριούχο. Η πλοκή αφορούσε ανθρώπους που είχαν ανάγκη, είτε βρίσκονταν σε δεινή κατάσταση είτε προσπαθούσαν να ωφελήσουν την κοινωνία, οι οποίοι άνοιγαν την πόρτα τους και έβρισκαν έναν κομψοντυμένο άνδρα με μια επιταγή 1 εκατομμυρίου δολαρίων, αφορολόγητη, από αυτό το ανώνυμο πλούσιο άτομο.

Πολλοί άνθρωποι εύχονται να είχαν έναν παροιμιώδη «πλούσιο θείο» που θα τους άφηνε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Πιστεύουν ότι αυτό θα έλυνε όλες τις οικονομικές τους ανησυχίες. Ο κλάδος του οικονομικού σχεδιασμού ευδοκιμεί σήμερα, καθώς πολλοί προσπαθούν να αφήσουν μια κληρονομιά στα παιδιά τους, στην εκκλησία τους ή στις αγαπημένες τους φιλανθρωπικές οργανώσεις.

Ας το παραδεχτούμε: οι κληρονομιές είναι σημαντικές για τους ανθρώπους. Ωστόσο, οι περισσότεροι σήμερα δεν έχουν ιδέα για την αδιανόητα μεγάλη κληρονομιά που τελικά τους είναι διαθέσιμη – την κληρονομιά που ο Ουράνιος Πατέρας μας έχει ετοιμάσει για την ανθρωπότητα!

Ο βασιλιάς Δαβίδ το γνώριζε

Ως νεαρό αγόρι που οδηγούσε τα πρόβατα του πατέρα του μέσα από τους απόκρημνους λόφους της Ιουδαίας, ο μελλοντικός βασιλιάς Δαβίδ κοίταζε ψηλά στον νυχτερινό ουρανό και το μεγαλείο χιλιάδων αστεριών. Καθώς ξάπλωνε ανάσκελα, κοιτάζοντας τον εκθαμβωτικό ουρανό, αναλογιζόταν πόσο ασήμαντος ήταν σε σύγκριση με εκείνα τα αστέρια.

Χρόνια αργότερα, αφού έγινε βασιλιάς του Ισραήλ, ο Δαβίδ κατέγραψε τις σκέψεις του σε έναν από τους πιο αξιομνημόνευτους ψαλμούς: «Όταν θωρώ τους ουρανούς σου, το έργο των δακτύλων σου, το φεγγάρι και τα αστέρια, που εσύ θεμελίωσες, τι είναι ο άνθρωπος, ώστε να τον θυμάσαι; Ή ο γιος τού ανθρώπου, ώστε να τον επισκέπτεσαι;» (Ψαλμός 8:3-4· η έμφαση έχει προστεθεί στο κείμενο).

Ναι, γιατί να ενδιαφέρεται καθόλου ο Θεός, που δημιούργησε το απέραντο σύμπαν, με δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων αστεριών, γαλαξιών και νεφελωμάτων, για τους ασήμαντους θνητούς ανθρώπους εδώ στη γη; Η αλήθεια είναι εκπληκτική, σχεδόν πέρα από κάθε πίστη, και περιλαμβάνει μια κληρονομιά που ξεπερνά κάθε φαντασία!

Ο Δαβίδ γνώριζε τις αρχαίες Γραφές που αποκάλυπταν ότι ο Θεός είχε θέσει τον άνθρωπο πάνω από ολόκληρη τη φυσική δημιουργία εδώ στη γη.

Επιπλέον έγραψε: «Εσύ, μάλιστα, τον έκανες λίγο πιο κατώτερο από τους αγγέλους, όμως με δόξα και τιμή τον στεφάνωσες. Τον κατέστησες κυρίαρχο επάνω στα έργα των χεριών σου· όλα τα υπέταξες κάτω από τα πόδια του· όλα τα πρόβατα και τα βόδια, ακόμα δε και τα ζώα τού χωραφιού· τα πουλιά τού ουρανού και τα ψάρια τής θάλασσας, όλα εκείνα που διασχίζουν τούς δρόμους των θαλασσών» (Ψαλμός 8:5-8).

Αυτοί οι στίχοι αντανακλούν τη γλώσσα του πρώτου κεφαλαίου της Γένεσης, όπου διαβάζουμε: «Kαι είπε ο Θεός: Aς κάνουμε άνθρωπο σύμφωνα με τη δική μας εικόνα, σύμφωνα με τη δική μας ομοίωση· και ας εξουσιάζει επάνω στα ψάρια τής θάλασσας, και επάνω στα πουλιά τού ουρανού, και επάνω στα κτήνη, και επάνω σε ολόκληρη τη γη, και επάνω σε κάθε ερπετό, που σέρνεται επάνω στη γη» (Γένεση 1:26).

Είναι όμως προφανές ότι ο Θεός είχε αποκαλύψει στον Δαβίδ την ουσία μιας θαυμαστής αλήθειας – ότι οι άνθρωποι προορίζονται να κυριαρχούν σε ένα πολύ μεγαλύτερο και πιο απέραντο βασίλειο από τη γη. Στον Δαβίδ δόθηκε η κατανόηση για κάτι που ο Θεός είχε αρχίσει να αποκαλύπτει στους σχετικά λίγους με τους οποίους συνεργαζόταν στην αρχαιότητα – ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα του Θεού, για να κληρονομήσει και να κυριαρχήσει μαζί με τον Θεό πάνω στη δημιουργία Του.

Σχεδόν 1.000 χρόνια μετά την εποχή του Δαβίδ, αφού είχε ιδρυθεί η Εκκλησία της Καινής Διαθήκης, ο συγγραφέας της Επιστολής προς Εβραίους επανέλαβε και ανέπτυξε περαιτέρω τα λόγια του Δαβίδ: «Μάλιστα, κάποιος έδωσε κάπου μαρτυρία, λέγοντας: “Τι είναι ο άνθρωπος, ώστε να τον θυμάσαι· ή ο γιος τού ανθρώπου, ώστε να τον επισκέπτεσαι; Τον έκανες για λίγο κατώτερον από τους αγγέλους· με δόξα και τιμή τον στεφάνωσες, και τον έβαλες επάνω στα έργα των χεριών σου· όλα τα υπέταξες κάτω από τα πόδια του”· επειδή, καθώς υπέταξε σ’ αυτόν τα πάντα, δεν άφησε τίποτε ανυπότακτο σ’ αυτόν. Τώρα, όμως, δεν βλέπουμε να είναι ακόμα τα πάντα υποταγμένα σ’ αυτόν» (Εβραίους 2:6-8). 

Παρατηρήστε ότι ο Θεός δεν έχει ακόμη υποτάξει τα πάντα στην ανθρωπότητα. Εδώ βρίσκεται η καρδιά αυτής της θαυμαστής αποκάλυψης. Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο για να έχει τελικά κυριαρχία πάνω σε όλα όσα έχει δημιουργήσει. Η έκφραση «τα πάντα» – όπως χρησιμοποιείται στο εδάφιο – σημαίνει το σύνολο, κυριολεκτικά ολόκληρο το σύμπαν. Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, είναι πρόθεση του Θεού η ανθρωπότητα να μοιραστεί μαζί Του την κυριαρχία – την εξουσία – πάνω σε ολόκληρη τη δημιουργία Του. Ωστόσο, αυτή η αλήθεια, που αναφέρεται σαφώς στην Αγία Γραφή, έχει αγνοηθεί, αμφισβητηθεί ή έχει κατηγορηματικά απορριφθεί από όλες τις θρησκείες!

Θνητοί τώρα – θεϊκοί αργότερα

Αυτό μπορεί να είναι τόσο εκπληκτικό για πολλούς ώστε να δυσκολεύονται να το κατανοήσουν. Ως θνητά ανθρώπινα όντα, είμαστε προφανώς πολύ μακριά από το να μπορούμε να κληρονομήσουμε «τα πάντα». Πρέπει να κατανοήσουμε ξεκάθαρα τι είναι ο άνθρωπος σήμερα – ότι απέχουμε πολύ από το να είμαστε αθάνατοι. Είμαστε φυσικά όντα, αποτελούμενα από τα βασικά στοιχεία της γης. Είμαστε από «χώμα της γης» (Γένεση 2:7) και υποκείμεθα στον θάνατο: «Η ψυχή, αυτή που αμαρτάνει, αυτή θα πεθάνει» (Ιεζεκιήλ 18:4· Ιεζεκιήλ 18:20).

Αυτό έρχεται σε αντίθεση με όσα έχουν διδάξει οι περισσότερες θρησκείες. Από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας, η δυτική θρησκευτική σκέψη υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος είναι μια άυλη πνευματική οντότητα που περιορίζεται για κάποιο χρονικό διάστημα σε ένα φυσικό, σαρκικό σώμα. Αυτές οι θρησκείες έχουν διδάξει ότι ο άνθρωπος ζει ως «αθάνατη ψυχή» εγκλωβισμένη σε ένα φυσικό σώμα και ότι, μετά τον θάνατο, η ψυχή θα συνεχίσει να υπάρχει ως μια ζωντανή, συνειδητή οντότητα, ξεχωριστά από το σώμα.

Ωστόσο, αυτή η ιδέα ότι οι άνθρωποι έχουν αθάνατη ψυχή – και μάλιστα η ίδια η φράση «αθάνατη ψυχή» – δεν αναφέρεται πουθενά στην Αγία Γραφή. Αυτή η λανθασμένη υπόθεση έχει μεταδοθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια από τις δεισιδαιμονίες των αρχαίων θρησκειών και έχει γίνει μέρος του κυρίαρχου Χριστιανισμού σήμερα. Για να το επαναλάβουμε, η Αγία Γραφή μάς λέει ξεκάθαρα ότι η «ψυχή» μας είναι θνητή, όχι αθάνατη.

Πώς όμως είναι δυνατόν οι άνθρωποι να μεταβούν από τη φθαρτή, αμαρτωλή σάρκα στην υπέροχη πνευματική κατάσταση που απαιτείται για την απόλυτη κυριαρχία στην οποία αναφέρεται η Επιστολή προς Εβραίους 2; Ας συνεχίσουμε να διαβάζουμε για να βρούμε την απάντηση: «Αλλά, βλέπουμε τον Ιησού για λίγο ελαττωμένον έναντι των αγγέλων, εξαιτίας τού παθήματος του θανάτου, στεφανωμένον με δόξα και τιμή, για να γευτεί θάνατο για χάρη κάθε ανθρώπου, διαμέσου τής χάρης τού Θεού» (Εβραίους 2:9).

Ο Ιησούς Χριστός είναι ο σύνδεσμος προς την αιώνια ζωή για κάθε άνθρωπο που έζησε ποτέ ή που θα ζήσει ποτέ. Δεδομένου ότι «ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος» (Ρωμαίους 6:23), ήταν απαραίτητο ο Χριστός, ο οποίος ως Λόγος του Θεού πραγματοποίησε πράγματι το έργο της δημιουργίας του σύμπαντος και της ανθρωπότητας (Ιωάννης 1:1-3· Κολοσσαείς 1:16· Εβραίους 1:1-2), να πεθάνει για να συμφιλιώσει την ανθρωπότητα με τον Θεό.

Ο προορισμός μας: Μια οικογενειακή σχέση με τον Θεό

Αυτό που διδάσκει η Αγία Γραφή – αλλά γενικά δεν έχει γίνει αντιληπτό – είναι ότι ο Θεός βρίσκεται στη διαδικασία επέκτασης της θεϊκής οικογένειάς Του. Ο Θεός Πατέρας και ο Υιός θέλουν να αναπαράγουν τον Εαυτό Τους με τη μορφή ίσως δισεκατομμυρίων πνευματικών όντων, τα οποία θα είναι όμοια με Αυτούς και θα μοιράζονται το επίπεδο ύπαρξής Τους – αν και, φυσικά, θα βρίσκονται για πάντα σε τέλεια υποταγή στον Πατέρα και στον Χριστό.

Η εκπληκτική αλήθεια είναι ότι ο Θεός είναι μια οικογένεια, και όπως τα μεμονωμένα μέλη μιας ανθρώπινης οικογένειας είναι ξεχωριστά πρόσωπα με μοναδικές ταυτότητες, έτσι θα είναι και στην οικογένεια του Θεού. Ο Θεός μάς λέει: «Θα είμαι για σας ο Πατέρας, κι εσείς θα είστε γιοι και θυγατέρες μου​​​​» (Β΄ Κορινθίους 6:18).

Όπως μια ανθρώπινη οικογένεια συνδέεται μέσω της γενετικής, της ιστορίας και των κοινών αξιών, έτσι και το Άγιο Πνεύμα του Θεού θα κάνει τα μέλη της οικογένειας του Θεού να μοιράζονται μια ιδιαίτερη ενότητα νου, σκοπού και φύσης. Δεν θα μοιραζόμαστε μόνο την πνευματική φύση του Θεού, αλλά θα έχουμε επίσης το ίδιο φρόνημα και τις ίδιες αξίες (βλ. Ιωάννης 17:20-23).

Υπάρχουν τόσα πολλά ακόμα να πούμε γι’ αυτό το εκπληκτικό θέμα, αλλά ο χώρος δεν επιτρέπει μια πλήρη ανάπτυξη του θέματος εδώ.

Να βασιλεύσουμε μαζί με τον Χριστό πάνω σε ολόκληρη τη δημιουργία

Τι θα κάνουν λοιπόν τα μέλη της οικογένειας του Θεού για όλη την αιωνιότητα; Θα «αιωρούμαστε απλώς στον ουρανό όλη μέρα» πάνω σε σύννεφα, παίζοντας άρπες; Τίποτα δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια!

Ο Λόγος του Θεού αποκαλύπτει ότι, κατά την επιστροφή του Ιησού Χριστού, οι αφοσιωμένοι, πιστοί και υπάκουοι ακόλουθοί Του, που θα έχουν πλέον αναστηθεί και θα έχουν λάβει αιώνια ζωή, θα αναλάβουν μαζί Του την εξουσία πάνω σε ολόκληρο τον κόσμο. Μέσω του Χριστού και των αναστημένων αγίων, ο Θεός θα εγκαθιδρύσει τη δίκαιη κυβέρνησή Του πάνω στη γη. Θα εξαφανιστούν οι συνέπειες χιλιάδων ετών ανθρώπινης διαφθοράς και κακοδιαχείρισης και θα αντικατασταθούν από μια κυβέρνηση βασισμένη στον νόμο του Θεού. Η ανθρωπότητα θα βρει επιτέλους την ειρήνη.

Εκείνοι που θα αναστηθούν κατά την επιστροφή του Χριστού θα αναστηθούν ως αθάνατα πνευματικά όντα. Παρατηρήστε τα λόγια του Παύλου προς την εκκλησία της Κορίνθου: «Λέω δε τούτο, αδελφοί, ότι σάρκα και αίμα δεν μπορούν να κληρονομήσουν τη βασιλεία τού Θεού ούτε η φθορά κληρονομεί την αφθαρσία. Προσέξτε, ένα μυστήριο λέω προς εσάς· όλοι μεν δεν θα κοιμηθούμε, όλοι όμως θα μεταμορφωθούμε, σε μία στιγμή, σε χρόνο ενός ανοιγοκλεισίματος του ματιού, στην έσχατη σάλπιγγα· επειδή, θα σαλπίσει, και οι νεκροί θα αναστηθούν άφθαρτοι, κι εμείς θα μεταμορφωθούμε​​» (Α΄ Κορινθίους 15:50-52).

Αυτοί οι αναστημένοι άγιοι θα έχουν αποδείξει την αφοσίωσή τους στον Θεό και στους νόμους Του κατά τη διάρκεια της επίγειας ζωής τους, υπερνικώντας καθημερινά με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Ο Θεός Πατέρας και ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός, δεν θα έχουν κανέναν λόγο να αμφιβάλλουν για την πίστη και την υπακοή τους. Θα κυβερνούν με αγάπη και γνήσια μέριμνα για τους ανθρώπους, σε αντίθεση με τους δεσποτικούς και διεφθαρμένους ηγέτες που βλέπουμε σήμερα σε πολλά έθνη και σε όλη την ανθρώπινη ιστορία.

Όταν μερικοί από τους μαθητές Του Τον ρώτησαν «ποιος άραγε απ’ αυτούς είναι ο ανώτερος» στη βασιλεία, ο Χριστός χρησιμοποίησε την ευκαιρία αυτή για να επισημάνει τη σωστή στάση ενός ηγέτη. Τους είπε: «Οι βασιλιάδες των εθνών καταδυναστεύουν τους λαούς τους και οι δυνάστες τους τιτλοφορούνται ευεργέτες. Εσείς όμως δεν πρέπει να κάνετε το ίδιο, αλλά ο ανώτερος ανάμεσά σας πρέπει να γίνει σαν τον κατώτερο, κι ο αρχηγός σαν τον υπηρέτη» (Λουκάς 22:25-26, ΜΠΚ).

Δεν τελειώνει όμως εδώ. Χίλια χρόνια είναι μόνο σαν «ένα ανοιγοκλείσιμο του ματιού» για τον Θεό, αλλά το σχέδιό Του περιλαμβάνει ολόκληρη την αιωνιότητα. Όταν ο Δαβίδ μίλησε για «τα πάντα», εννοούσε ολόκληρο το σύμπαν. Και πάλι, ο χώρος δεν επιτρέπει μια πλήρη ανάπτυξη του θέματος εδώ, αλλά η Αγία Γραφή δείχνει ότι εκείνοι που τελικά θα γεννηθούν στην οικογένεια του Θεού ως θεϊκά πνευματικά όντα δεν θα περιορίζονται σε αυτή τη γη, σε αυτό το ηλιακό σύστημα ή ακόμη και σε αυτόν τον γαλαξία. Το μεγαλειώδες σχέδιο του Θεού είναι όσοι ανήκουν στην οικογένειά Του να μοιραστούν την εξουσία και τη διαχείριση ολόκληρου του σύμπαντος μαζί Του. Ποιος γνωρίζει το εκπληκτικό μέλλον που ο Θεός έχει ετοιμάσει για την οικογένειά Του!

Όταν εξετάζουμε προσεκτικά τον Λόγο του Θεού, πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο Θεός έχει δημιουργήσει τους ανθρώπους για να λάβουν μια κληρονομιά που ξεπερνά κατά πολύ οτιδήποτε θα μπορούσαμε ενδεχομένως να ελπίζουμε να επιτύχουμε σε αυτή τη ζωή. Έχουμε διαπιστώσει πόσο απίστευτα μεγαλοπρεπής και θαυμαστή είναι αυτή η κληρονομιά – να μας δοθεί τελικά αιώνια ζωή μέσα στην ίδια την οικογένεια του Θεού και να κληρονομήσουμε το σύμπαν μαζί με τον Ιησού Χριστό. Στο τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής βλέπουμε αυτόν τον σκοπό να διατυπώνεται με σαφήνεια: «Αυτός που νικάει θα κληρονομήσει τα πάντα, και θα είμαι σ’ αυτόν Θεός, και αυτός θα είναι σε μένα γιος» (Αποκάλυψη 21:7).

Αυτό, λοιπόν, συνοψίζει την κληρονομιά μας – μια κληρονομιά που ξεπερνά κατά πολύ οτιδήποτε είναι δυνατό στη σημερινή ζωή επάνω στη γη – και ξεπερνά κατά πολύ τις φαντασιώσεις των θρησκειών του κόσμου. Αυτή η εκπληκτική ευκαιρία θα πρέπει να αλλάξει ριζικά την κατεύθυνση της ζωής μας, ώστε, όπως είπε ο Ιησούς Χριστός στο Κατά Ματθαίον 6:33, «να ζητάτε πρώτα τη βασιλεία τού Θεού, και τη δικαιοσύνη του»!

Οι βιβλικές παραπομπές προέρχονται από την «Αγία Γραφή σε Νεοελληνική Μεταφορά» του Σπύρου Φίλου (Εκδόσεις Πέργαμος), εκτός όπου σημειώνεται ΜΠΚ: «Αγία Γραφή – Μετάφραση από τα Πρωτότυπα Κείμενα» (Ελληνική Βιβλική Εταιρία, 1997/2003).


Μεταφράστηκε από τα αγγλικά με τη χρήση του DeepL. Τα έγγραφα προετοιμάστηκαν για μετάφραση από τον Bill Turnblad. Επισκόπηση των Γραφών από τον Steven Brittain. Διόρθωση και τελική επιμέλεια στο Steven Brittain.

Μπορείτε να απαντήσετε τώρα. Γράψτε μας στο info@ucgeurope.org για να μάθετε περισσότερα.