10 λεπτά ανάγνωσης
Το πρωτότυπο αγγλικό άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Beyond Today Magazine: Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2026.
Δεδομένου ότι η ζωή είναι σύντομη, πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σοφά τον περιορισμένο χρόνο μας; Και αντιλαμβανόμαστε τον ζωτικό σκοπό αυτού του πολύτιμου, πεπερασμένου πόρου;
Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ έγραψε κάποτε: «Σπατάλησα τον χρόνο, και τώρα ο χρόνος σπαταλά εμένα» — ένα προαιώνιο πρόβλημα που μας επηρεάζει όλους.
Ποτέ δεν είχα πραγματικά συνειδητοποιήσει πόση δουλειά απαιτούσε το μεγάλωμα των επτά αδελφών μου κι εμένα — μέχρι που η σύζυγός μου κι εγώ αποκτήσαμε τα δικά μας δύο παιδιά. Ρώτησα τους γονείς μου πώς κατάφεραν να διαχειριστούν μια τόσο μεγάλη οικογένεια. Απλώς απάντησαν: «Κάναμε αυτό που έπρεπε να κάνουμε». Φυσικά, πρόκειται για ήπια διατύπωση. Προφανώς, για να καταφέρουν να τρέφουν, να στεγάζουν, να ντύνουν και να εκπαιδεύουν τόσα πολλά παιδιά, δεν χρειάστηκαν μόνο ατελείωτες ώρες σκληρής δουλειάς, αλλά και σημαντική αποτελεσματικότητα στη χρήση του χρόνου.
Ανάμεσα στα σοφά ρητά που μας κληροδότησε ο εθνοπατέρας των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπέντζαμιν Φράνκλιν, ήταν και το εξής: «Ο χρόνος είναι χρήμα». Και οι γονείς μου ήταν πολύ προσεκτικοί στη διαχείριση τόσο των χρημάτων όσο και του χρόνου τους. Θυμάμαι πώς μας υπενθύμιζαν συχνά να μην σπαταλάμε πόρους, όπως το νερό και το ηλεκτρικό ρεύμα, και να χρησιμοποιούμε τον χρόνο μας κερδοφόρα. Η μητέρα μου με συμβούλευε συχνά να μην «σπαταλάω χρόνο», αλλά να «στρώνομαι στη δουλειά» γρήγορα με τα καθήκοντα του σχολείου και τις ανατεθειμένες δουλειές του σπιτιού. Η παρακολούθηση τηλεόρασης, την οποία ο πατέρας μου αποκαλούσε συχνά «μεγάλη σπατάλη χρόνου», επιτρεπόταν μόνο για περίπου μία ώρα μετά το σχολείο και ποτέ μετά το δείπνο. Κατά τη διάρκεια των βραδινών γευμάτων, ο μπαμπάς μας μάς δίδασκε συχνά για το ελάττωμα τού να ξοδεύουμε τον χρόνο άκαρπα. Πολλά από αυτά τα μαθήματα έχουν μείνει μαζί μου μέχρι σήμερα.
Ο Φράνκλιν έγραψε επίσης: «Μην σπαταλάτε χρόνο, γιατί από αυτόν είναι φτιαγμένη η ζωή». Έχοντας αυτό κατά νου, ποιες είναι μερικές πρακτικές που μπορούμε να εφαρμόσουμε για να χρησιμοποιήσουμε πιο συνετά αυτόν τον πολύτιμο πόρο; Επιπλέον, ποιος ακριβώς είναι ο σκοπός του χρόνου; Γιατί μας έδωσε ο Θεός χρόνο και τι περιμένει από εμάς να κάνουμε με αυτόν; Είναι απλώς για να απολαμβάνουμε μια καλή ζωή τώρα, ή υπάρχει ένας υπέρτατα ανώτερος λόγος που πρέπει να κατανοήσουμε και να ενεργήσουμε αναλόγως;
Σοφή διαχείριση του χρόνου μας
Πριν από αρκετές δεκαετίες, ένα δοκίμιο του ειδικού στη διαχείριση του χρόνου Μέριλ Ντάγκλας (Merrill Douglass) πρόσφερε αυτή την εύστοχη εκτίμηση: «Ο χρόνος είναι ένας διαφορετικό είδος πόρου. Δεν μπορείς να τον αγοράσεις, να τον πουλήσεις, να τον νοικιάσεις, να τον κλέψεις, να τον δανειστείς, να τον δανείσεις, να τον αποθηκεύσεις, να τον πολλαπλασιάσεις, να τον κατασκευάσεις, να τον τροποποιήσεις ή με άλλο τρόπο να τον αλλάξεις. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να τον ξοδέψεις. Ο χρόνος είναι ζωή. Ο τρόπος που ξοδεύεις τον χρόνο σου ορίζει το είδος της ζωής που ζεις. Το να σπαταλάς τον χρόνο σου σημαίνει να σπαταλάς τη ζωή σου» («Ideas About Time», 1979).
Πράγματι, δεν είναι η ζωή θέμα χρόνου, και δεν φαίνεται να πετάει υπερβολικά γρήγορα; (Ψαλμός 90[89]:10, Η Αγία Γραφή, Μετάφραση από τα Πρωτότυπα Κείμενα (1997), Ελληνική Βιβλική Εταιρία, ΜΠΚ). Ο βασιλιάς Δαβίδ του αρχαίου Ισραήλ έγραψε: «Ο άνθρωπος μοιάζει με πνοή· και σαν τη φευγαλέα σκιά οι μέρες της ζωής του» (Ψαλμός 144[143]:4, ΜΠΚ). Ο ψαλμωδός το είχε καταλάβει αυτό όταν είπε: «Δίδαξέ μας, λοιπόν, ότι οι μέρες μας είναι μετρημένες·έτσι βαθιά μας θ’ αποκτήσουμε επίγνωση» (Ψαλμός 90[89]:12, ΜΠΚ).
Ο Πίτερ Ντράκερ (Peter Drucker), που θεωρείται ευρέως ο πατέρας του σύγχρονου μάνατζμεντ, δήλωσε: «Ο χρόνος είναι ο πιο σπάνιος πόρος και, αν δεν διαχειριστεί, τίποτα άλλο δεν μπορεί να διαχειριστεί» (The Effective Executive, 2017, σελ. 57). Εφόσον δεν γνωρίζουμε πότε θα τελειώσει η προμήθεια αυτού του ανεκτίμητου αγαθού, είναι κρίσιμο να το χρησιμοποιούμε σοφά. Ακολουθούν επτά μέθοδοι για την καλύτερη οργάνωση του χρόνου μας.
1. Καθορισμός στόχων.
Έχω μάθει ότι για να διαχειρίζομαι αποτελεσματικά τον χρόνο μου, πρέπει να ορίζω ξεκάθαρα τόσο τους εργασιακούς όσο και τους προσωπικούς μου στόχους. Ο ιστότοπος ανάπτυξης επαγγελματικών δεξιοτήτων Mindtools.com αναφέρει: «Θέτοντας αιχμηρούς, σαφώς καθορισμένους στόχους, μπορείτε να μετράτε και να είστε περήφανοι για την επίτευξη αυτών των στόχων, και θα βλέπετε πρόοδο σε αυτό που προηγουμένως μπορεί να φαινόταν μια μακρά άσκοπη αγγαρεία. Θα τονώσετε επίσης την αυτοπεποίθησή σας, τη δική σας ικανότητα και επάρκεια στην επίτευξη των στόχων που έχετε θέσει» (Μάθιου Χιουζ [Matthew Hughes], «Personal Goal Setting»). Ο εκπαιδευτικός Λόρενς Πίτερ (Laurence Peter), στο χιουμοριστικό του βιβλίο του 1969 The Peter Principle: Why Things Always Go Wrong, αναφέρει αυτό που εύστοχα είπε στους μαθητές του: «Αν δεν ξέρεις πού πηγαίνεις, πιθανότατα θα καταλήξεις κάπου αλλού».
2. Αποφυγή της αναβλητικότητας.
Η αναβλητικότητα με έχει κάνε να ξοδεύω περισσότερο χρόνο ανησυχώντας για τη διεκπεραίωση ενός έργου παρά αφιερώνοντας τον χρόνο για να στρωθώ στη δουλειά εξαρχής. Αν καταπιαστώ με ένα δύσκολο έργο χωρίς καθυστέρηση, δεν χρειάζεται να ανησυχώ ότι δεν θα τελειώσει στην ώρα του. Και όπως σημείωσε ο συγγραφέας Λίον Έντουαρντ (Leon Edward): «Η αναβολή των πραγμάτων είναι η νούμερο ένα αιτία του στρες. Όταν αναβάλλετε τα πράγματα, τείνουν να συσσωρεύονται όλα μαζί και βρίσκετε τον εαυτό σας με ένα πλήθος εργασιών που πρέπει να τελειώσουν όλες ταυτόχρονα. Αυτό όχι μόνο προκαλεί άγχος που οδηγεί σε απώλεια συγκέντρωσης, αλλά μπορεί επίσης να σε κάνει να νιώσετε καταβεβλημένοι από τη δουλειά, και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε δυσκολίες στην εστίαση («Tips for Laser Like Focus», streetdirectory.com).
3. Οργάνωση.
Έχω ανακαλύψει ότι για να χρησιμοποιώ τον χρόνο παραγωγικά πρέπει να είμαι όσο το δυνατόν πιο οργανωμένος. Ένας ακατάστατος χώρος εργασίας, γραφείο, θρανίο, κουζίνα ή γκαράζ μπορεί να είναι μεγάλο χάσιμο χρόνου, καθώς συχνά απαιτείται επιπλέον χρόνος για τον εντοπισμό απαραίτητων αντικειμένων ή προμηθειών.
Πριν από αρκετά χρόνια, η σύζυγός μου και εγώ μετακομίσαμε από ένα διαμέρισμα σε ένα σπίτι. Την ημέρα της μετακόμισης τακτοποιήσαμε τα έπιπλα, στήσαμε τα κρεβάτια και φροντίσαμε άλλες άμεσες ανάγκες. Τις επόμενες ημέρες, έπρεπε να γίνουν άλλες εργασίες, συμπεριλαμβανομένων αρκετών μικρών ξυλουργικών και υδραυλικών εργασιών. Ωστόσο, πριν ξεκινήσω κατευθείαν αυτές τις δουλειές, αφιέρωσα αρκετές ώρες για να οργανώσω τα εργαλεία και τις προμήθειές μου στο γκαράζ.
Η σύζυγός μου εκνευρίστηκε ελαφρώς, αλλά της εξήγησα ότι θα μπορούσα να ολοκληρώσω τις εργασίες πιο αποτελεσματικά αν γνώριζα πρώτα πού βρισκόταν κάθε εργαλείο και εξάρτημα. Με αυτά τα αντικείμενα προσεκτικά οργανωμένα σε καθορισμένες θέσεις, θα μπορούσα να έχω γρήγορη πρόσβαση σε αυτά, αντί να σπαταλάω επιπλέον χρόνο ψάχνοντας σε κουτιά αποθήκευσης και μετακόμισης. Το TimeManagementHelp.com στο άρθρο του «Συμβουλές Διαχείρισης Χρόνου» αναφέρει: «Η καλή διαχείριση του χρόνου είναι συνώνυμη με την καλή οργάνωση».
4. Καταγραφή καθηκόντων και καθορισμός προτεραιοτήτων.
Η προετοιμασία μιας γραπτής λίστας των καθημερινών εργασιακών και προσωπικών μου έργων έχει αποδειχθεί πολύ χρήσιμη. Επίσης, η δημιουργία προθεσμιών για διάφορες εργασίες έχει αποδειχθεί πολύτιμη, καθώς παρέχει μια αίσθηση του επείγοντος. Επιπλέον, έμαθα ότι είναι σημαντικό να παραθέτω τις ευθύνες με σειρά προτεραιότητας, από τις επείγουσες στις δευτερεύουσες. Εντοπίζοντας τα κύρια ή επείγοντα καθήκοντα και καταπιανόμενος με αυτά αμέσως, μπορώ να χρησιμοποιώ τον χρόνο μου πιο πλεονεκτικά. Όταν ο χρόνος το επιτρέπει, εργάζομαι με τα δευτερεύοντα θέματα, κάτι που συνήθως γίνεται στο τέλος της ημέρας ή την επόμενη μέρα. Ο Πίτερ Ντράκερ σημείωσε οξυδερκώς ότι η αποδοτικότητα είναι να κάνεις τα πράγματα σωστά, ενώ η αποτελεσματικότητα είναι να κάνεις τα σωστά πράγματα (σελ. 2, 4).
5. Χρήση ημερολογίου προγραμματισμού.
Βρίσκω ότι η συνεπής χρήση ενός εβδομαδιαίου ημερολογίου προγραμματισμού είναι ένα σημαντικό μέσο όχι μόνο για τον προγραμματισμό επερχόμενων εκδηλώσεων, αλλά και για την ιεράρχηση διαφόρων έργων. Ραντεβού και λίστες υποχρεώσεων μπορούν να γραφτούν σε ένα ημερολόγιο γραφείου ή τσέπης, ή να εισαχθούν σε υπολογιστή, smartphone ή tablet.
6. Διαίρεση μεγάλων εργασιών σε μικρότερες.
Η προσπάθεια να κάνετε πάρα πολλά πράγματα ταυτόχρονα σε ένα μεγάλο έργο μπορεί να φανεί συντριπτική. Είναι συχνά καλύτερο να χωρίζετε τις μεγαλύτερες εργασίες σε μικρότερες, πιο διαχειρίσιμες, που μπορούν να ολοκληρωθούν σε ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα. Το άρθρο του TimeManagementHelp εξηγεί: «Χωρίστε τις μεγάλες εργασίες σε μικρές για να έχετε μια καλύτερη αίσθηση ολοκλήρωσης καθώς τελειώνετε κάθε βήμα. Επιπλέον, όταν όταν σας διακόπτουν στη μέση μιας εργασίας, είναι πολύ πιο εύκολο να επανέλθετε και να ανακτήσετε την εστίασή σας».
7. Συγκέντρωση και ολοκλήρωση έργων.
Όταν εργάζομαι σε ένα βραχυπρόθεσμο έργο, βρίσκω παραγωγικό να συγκεντρώνω την πλήρη προσοχή μου μόνο σε αυτό και να κάνω το καλύτερο δυνατό για να το τελειώσω πριν ξεκινήσω μια άλλη εργασία. Φυσικά, αυτό δεν είναι πάντα εφικτό, καθώς περιστασιακά προκύπτουν διακοπές και άλλες απαιτήσεις. Ο Λίον Έντουαρντ δήλωσε επίσης: «Όταν αναλαμβάνετε πάρα πολλές εργασίες ταυτόχρονα,προετοιμάζετε τον εαυτό σας για αποτυχία. Η υπερφόρτωση του εαυτού σας με πάρα πολλές εργασίες θα εμποδίσει την ικανότητά σας να εστιάζετε, επειδή θα αγχώνεστε για να τα τελειώσετε όλα στην ώρα τους».
Επιπλέον, είναι σημαντικό να αφιερώνουμε τον απαραίτητο χρόνο για να χειριστούμε ένα έργο σωστά από την πρώτη φορά. Πριν γράψει το δημοφιλές βιβλίο του Time Management for Dummies (1999), ο συγγραφέας Τζέφρι Μάγιερ (Jeffery Mayer) ρώτησε στον τίτλο ενός προγενέστερου βιβλίου του: “If you don’t have the time to do it right, when will you find the time to do it over?” — δηλαδή: «Αν δεν έχεις τον χρόνο να το κάνεις σωστά, πότε θα βρεις τον χρόνο να το κάνεις από την αρχή;» (1990).
Γιατί χρόνος;
Φυσικά, χρειαζόμαστε κίνητρο. Για να βοηθήσουμε σε αυτό, ας αναλογιστούμε γιατί πρέπει να διαχειριζόμαστε επιμελώς τον χρόνο μας. Είναι απλώς για να ζήσουμε μια καλύτερη ζωή τώρα, ή υπάρχει ένας σημαντικά μεγαλύτερος σκοπός που πρέπει να κατανοήσουμε; Η Βίβλος εξηγεί γιατί μας δόθηκε χρόνος και τι θα έπρεπε να κάνουμε με αυτόν.
Η θεμελιώδης προτεραιότητά μας συνοψίζεται στα λόγια του Ιησού Χριστού: «Ζητάτε πρώτα τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη του» (Ματθαίος 6:33, έμφαση προστεθείσα σε όλο το κείμενο). Υποστηρίζοντας αυτόν τον ζωτικό στόχο, ο απόστολος Πέτρος εξηγεί ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε τον χρόνο μας για να «προοδεύετε στη χάρη και στη γνώση του Κυρίου μας και σωτήρα Ιησού Χριστού» (Β’ Πέτρου 3:18).
Επιπλέον, ο απόστολος Παύλος καθιστά σαφές ότι πρέπει να «κρατηθούμε από την αιώνια ζωή» (Α’ Τιμόθεον 6:12). Ο απόστολος Ιωάννης εξηγεί ότι πρόκειται «να γίνουμε παιδιά του Θεού» (Ιωάννης 1:12) . Προετοιμαζόμενοι για το μέλλον μας με τον Θεό, πρέπει με τη βοήθειά Του να ξεπεράσουμε τα εμπόδια της ζωής μέσω της πίστης και της υπακοής (Ρωμαίους 8:35-37, Εβραίους 5:9, Εβραίους 6:12). Και τελικά, θα ανταμειφθούμε με τεράστια ευθύνη ως «βασιλιάδες και ιερείς» στην ερχόμενη κυβέρνηση του Θεού (Αποκάλυψη 1:5-6).
Αυτά και πολλά άλλα επιτακτικά εδάφια μας βοηθούν να εστιαστούμε στον ίδιο τον σκοπό του χρόνου. Ως αποτέλεσμα, όλοι οι άλλοι φυσικοί στόχοι που επιδιώκουμε στη ζωή πρέπει να σταθμίζονται έναντι του κεντρικού πνευματικού σκοπού του Θεού. Ο Παύλος μας νουθετεί να είμαστε πολύ προσεκτικοί για το πώς ξοδεύουμε τον χρόνο μας, καθώς μπορεί εύκολα να αναλωθεί σε συγκριτικά λιγότερο σημαντικούς στόχους. «Να προσέχετε, λοιπόν, πώς να περπατάτε ακριβώς· όχι ως άσοφοι, αλλά ως σοφοί, εξαγοραζόμενοι τον καιρό, επειδή οι ημέρες είναι πονηρές» (Εφεσίους 5:15-16). Εφόσον ζούμε σε μια ανήθικη, αμαρτωλή εποχή, ο Παύλος μας προτρέπει να είμαστε «άμεμπτοι και ακέραιοι, παιδιά τού Θεού, χωρίς ψεγάδι, μέσα σε μια γενεά στρεβλή και διεστραμμένη» (Φιλιππησίους 2:15). Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο αν οι προτεραιότητές μας είναι στη σωστή σειρά!
Είναι οι προτεραιότητές μας μπερδεμένες;
Ο χρόνος είναι λίγος. Έχουμε μόνο μια πεπερασμένη περίοδο για να προετοιμαστούμε για το μέλλον μας στην οικογένεια του Θεού (Ρωμαίους 8:19). Ο μοχθηρός αντίδικός μας, ο Σατανάς ο διάβολος, το γνωρίζει επίσης αυτό. Συνειδητοποιεί ότι έχει περιορισμένο χρόνο για να ματαιώσει και να σταματήσει την πρόοδό μας προς την αιώνια ζωή, και θα εξαπολύσει μια προσπάθεια της τελευταίας στιγμής (Αποκάλυψη 12:12). Αυτό το απατηλό και διεφθαρμένο πνευματικό ον έχει ήδη επινοήσει ευφυώς έναν κόσμο στον οποίο μπορούμε να γίνουμε τόσο απορροφημένοι με ανταγωνιστικά ενδιαφέροντα και καθήκοντα, ώστε να έχουμε λίγο ή καθόλου χρόνο για τον αληθινό πλούτο (Ρωμαίους 11:33, ΜΠΚ).
Θα έπρεπε να αναρωτηθούμε: Πώς μπορούμε να στριμώξουμε όλα όσα πρέπει να κάνουμε κάθε μέρα χωρίς να παραμελούμε την κύρια πνευματική μας ευθύνη; Ας εξετάσουμε το παράδειγμα της Μάρθας και της Μαρίας από τη Βηθανία στο Λουκάς 10. Στη Μάρθα δόθηκε η ευκαιρία να φιλοξενήσει ένα γεύμα στο σπίτι της με τον Ιησού και μερικούς από τους μαθητές Του. Φυσικά, ήθελε όλα να είναι τέλεια. Το έργο έγινε η πιο σημαντική προτεραιότητά της. Ως αποτέλεσμα, αφιέρωσε σημαντικό χρόνο στον προγραμματισμό, την προετοιμασία και στη συνέχεια στην υλοποίηση της εκδήλωσης. Ωστόσο, η αδελφή της Μάρθας, η Μαρία, ενδιαφερόταν περισσότερο να ακούσει τα λόγια του Χριστού και να μάθει από Αυτόν.
Όταν η Μάρθα παραπονέθηκε ότι η Μαρία δεν τη βοηθούσε με τις φυσικά καθήκοντα της προετοιμασίας και του σερβιρίσματος του γεύματος, ο Χριστός της εξήγησε προσεκτικά τη σωστή προτεραιότητα: «Ο Ιησούς της αποκρίθηκε: “Μάρθα, Μάρθα, ασχολείσαι κι αγωνιάς για πολλά πράγματα, ενώ ένα μόνο χρειάζεται. Αυτό διάλεξε η Μαρία, και δεν πρόκειται να της το αφαιρέσει κανείς”» (Λουκάς 10:41-42, ΜΠΚ).
Η Μάρθα δεν είχε ακόμη αναγνωρίσει πλήρως τι ήταν το πιο σημαντικό. Θα μπορούσαμε εσείς κι εγώ να της μοιάζουμε λίγο; Είναι οι προτεραιότητές μας μπερδεμένες; Αν ναι, δεν είναι πια καιρός να ρίξουμε μια καλή ματιά σε όσα θεωρούμε σημαντικά; Το 1857, ο Αμερικανός δοκιμιογράφος Χένρι Ντέιβιντ Θόρο (Henry David Thoreau) έγραψε διορατικά σε έναν φίλο του σχετικά με το να είναι κανείς απλώς πολυάσχολος: «Δεν αρκεί να είσαι εργατικός· το ίδιο είναι και τα μυρμήγκια. Για ποιο πράγμα είσαι εργατικός;»
Φυσικά, όλοι χρειαζόμαστε να τρώμε, να κοιμόμαστε, να εργαζόμαστε, να παίζουμε και να ξεκουραζόμαστε. «XPONOΣ υπάρχει για κάθε τι, και καιρός για κάθε πράγμα κάτω από τον ουρανό» (Εκκλησιαστής 3:1). Αλλά πόσο χρόνο αφιερώνουμε, παρακολουθώντας τηλεόραση ή συμμετέχοντας σε χόμπι και ψυχαγωγικές δραστηριότητες, για παράδειγμα; Αν και αυτές οι δραστηριότητες δεν είναι λάθος, μήπως καταναλώνουν υπερβολικό χρόνο σε σύγκριση με την αναζήτησή μας για «τα άνω»; (Κολοσσαείς 3:1).
Είναι ώρα να ξυπνήσουμε από τον ύπνο
Ως παιδί, οι γονείς μου έδωσαν το καλό παράδειγμα της διαχείρισης του χρόνου. Μεγαλώνοντας και φτάνοντας στην ενηλικίωση, μπόρεσα να θέσω πολλές από τις οδηγίες τους σε εφαρμογή. Ωστόσο, μόλις αργότερα έμαθα τον πραγματικό σκοπό του χρόνου και την αληθινή προτεραιότητα του να «αναζητούμε πρώτα τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Του» (Ματθαίος 6:33). Οι Γραφές μας εξηγούν με σαφήνεια γιατί ο Θεός μας έχει δώσει χρόνο και τι πρέπει να κάνουμε με αυτόν.
Καθώς «βλέπετε να πλησιάζει η ημέρα» (Εβραίους 10:25), θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν οι προτεραιότητές μας είναι σωστά ευθυγραμμισμένες. Ο απόστολος Παύλος δήλωσε στους χριστιανούς της Ρώμης: «είναι ήδη ώρα να εγερθούμε από τον ύπνο» (Ρωμαίους 13:11). Έθετε την επιλογή ενώπιόν μας, ρωτώντας ουσιαστικά: «Δεν είναι καιρός να αρχίσουμε να παίρνουμε στα σοβαρά αυτό που είναι πραγματικά σημαντικό;» Σίγουρα, ο Θεός περιμένει την απάντησή μας αυτή τη στιγμή!
Οι γραφές που αναφέρονται προέρχονται από την [Αγία Γραφή σε Νεοελληνική Μεταφορά, Σπύρου Φίλου], εκτός εάν σημειώνεται διαφορετικά.
Μεταφράστηκε από τα αγγλικά με τη χρήση του DeepL. Προετοιμάστηκε για μετάφραση από τον James Ginn. Αναθεώρηση των Γραφών, διόρθωση και τελική επιμέλεια στα ελληνικά από τον Steven Brittain.