Czas czytania: 10 minut
Jak wyglądają aniołowie? Wiele osób uważa, że wyglądają jak niemowlęta lub małe dzieci, tylko że mają skrzydła. Ale co naprawdę mówi Słowo Boże o ich wyglądzie?
Jak wyglądają aniołowie? Najpierw musimy odróżnić ich rzeczywistą postać od tego, jak ukazują się ludziom w wizjach lub osobiście. Ich prawdziwa i rzeczywista postać nie została nam w pełni objawiona, choć niektóre jej aspekty możemy dostrzec w wizjach zapisanych w Biblii.
W Piśmie Świętym nie znajdziesz typowego obrazu aniołów jako dwuskrzydłych istot z aureolami i harfami, siedzących na chmurach. Nie znajdziesz tam również innego powszechnego wyobrażenia o nich jako uroczych skrzydlatych niemowlętach lub dzieciach – tak często przedstawiali ich popularni artyści od średniowiecza. Pismo Święte nigdzie nie wskazuje, że wyglądają one w ten sposób. (
Co zatem ujawnia Biblia?
Widoczni jako młodzi mężczyźni – bez skrzydeł
Podobnie jak w opowieści o Elizeuszu i jego słudze, aniołowie są istotami duchowymi, które zazwyczaj są niewidoczne dla ludzi, chyba że objawiają się w nadnaturalny sposób. Księga Liczb 22 opowiada o fałszywym proroku Balaamie, który nie był w stanie dostrzec anioła z wyciągniętym mieczem stojącego tuż przed nim na drodze – podczas gdy jego osioł był w stanie go zobaczyć (Ks. Liczb 22:23). Następnie Bóg, po tym jak sprawił, że osioł przemówił, otworzył oczy Balaama, aby ten mógł zobaczyć anioła (Ks. Liczb 22:31).
Kiedy anioły są widoczne w Piśmie Świętym, zazwyczaj pojawiają się w postaci ludzi, a konkretnie mężczyzn – dorosłych mężczyzn, a nie kobiet ani dzieci. Kiedy wskazywany jest ich widoczny wiek, jest to wiek młodych mężczyzn. Nie oznacza to jednak, że aniołowie ci są naprawdę mężczyznami, tak samo jak nie są oni w rzeczywistości ludźmi w swojej prawdziwej, chwalebnej postaci w świecie duchowym – i z pewnością nie są młodzi według ludzkich lat, ponieważ żyją od początku świata.
Fakt, że aniołowie nie zawierają małżeństw (Ew. Mateusz 22:30), wydaje się wskazywać, że nie mają oni płci ani możliwości rozmnażania się. Odnosi się do nich za pomocą zaimków męskich „on” i „jego” oraz jako do stworzonych „synów”, jak wspomniano wcześniej (Ks. Joba 38:7) – ale zgodnie z gramatyką oryginalnych języków biblijnych, w ten sposób odnosi się również do ogólnie pojętych ludzi, w tym kobiet, gdy są one łączone z mężczyznami. Zaimki i terminy żeńskie są używane tylko wtedy, gdy odnoszą się wyłącznie do kobiet.
A co z aniołami posiadającymi skrzydła? Co ciekawe, kiedy Biblia opisuje aniołów pojawiających się przed ludźmi, nigdy nie wspomina się o tym, że mają skrzydła. Istnieje kilka wizji, w których niektórzy aniołowie mają skrzydła. Jednak w tych przypadkach jest to cztery lub sześć skrzydeł, a nie dwa. Więcej na ten temat dowiemy się później.
Chociaż ogromne pozłacane rzeźby z drewna oliwnego przedstawiające dwóch cherubinów z rozpostartymi skrzydłami, rozpiętymi nad Miejscem Najświętszym świątyni Salomona, wydają się mieć tylko po dwa skrzydła (zob. 1Ks. Królewska 6:23-28), możliwe jest, że rzeźby te miały inne skrzydła, które nie były rozpostarte.
Abraham i Lot – gościnność wobec aniołów, z której nie zdawali sobie sprawy
Zwróć uwagę na opis wizyty aniołów u biblijnego patriarchy Abrahama, a następnie ich odejścia, aby osądzić zdeprawowane miasto Sodomę i spotkanie z mieszkającym tam sprawiedliwym bratankiem Abrahama, Lotem. Widzimy tutaj, że Abraham początkowo nie rozpoznał swoich boskich gości.
„Potem ukazał mu się [Abrahamowi] Pan w dąbrowie Mamre, gdy siedział u wejścia do namiotu w skwarne południe. A podniósłszy oczy, ujrzał trzech mężów, którzy stanęli przed nim. Ujrzawszy ich, wybiegł od wejścia do namiotu na ich spotkanie i pokłoniwszy się aż do ziemi,Rzekł: «Panie, jeślim znalazł łaskę w oczach twoich, nie omijaj, proszę, sługi swego. Pozwól, by przyniesiono trochę wody, abyście obmyli nogi wasze; potem odpocznijcie pod drzewem. Przyniosę też kawałek chleba, abyście się posilili. Wszak po to wstąpiliście do sługi waszego. Potem możecie pójść dalej. Wtedy oni rzekli: «Uczyń tak, jak powiedziałeś! »(…)
Wziął także masło, mleko i cielę, które przyrządził, i postawił przed nimi. Sam stanął przy nich pod drzewem, a oni jedli.(…)Potem odwrócili się mężowie i poszli stamtąd do Sodomy. Abraham zaś stał nadal przed Panem,(…)
„Pod wieczór przyszli dwaj aniołowie do Sodomy, a Lot siedział w bramie Sodomy. Gdy ich Lot ujrzał, powstał, by wyjść na ich spotkanie, i pokłonił się aż do ziemi,.(…) wstąpili więc do niego i weszli do domu jego. A on wyprawił im ucztę, upiekł przaśniki i jedli.” (Ks. Rdz 18:1-8; Ks. Rdz 18:22; Ks. Rdz 19:1-3).
Zauważ, że obaj aniołowie wyglądali jak ludzie (trzeci, również wyglądający jak człowiek, był Panem, który później narodził się w ciele jako Jezus Chrystus). Zjedli nawet posiłki przygotowane dla nich przez Abrahama i Lota, co pokazuje, że pojawili się w fizycznej postaci. Aniołowie nie potrzebują jedzenia, ale najwyraźniej mogą je spożywać.
Być może również spotkałeś aniołów i nawet o tym nie wiesz – może byli to nieznajomi, którzy w jakiś sposób ci pomogli – zwłaszcza że mogą oni wyglądać jak zwykli ludzie. Pismo Święte mówi nam: „Gościnności nie zapominajcie; przez nią bowiem niektórzy, nie wiedząc o tym, aniołów gościli.” (List do Hebrajczyków 13:2, NIV). Prawdopodobnie odnosi się to do tego, co właśnie przeczytaliśmy w Księdze Rodzaju. W tym przypadku aniołowie zostali szybko rozpoznani, ale nie zawsze tak jest.
Oczywiście zachęcanie do gościnności wobec nieznajomych nie oznacza, że mamy porzucić ostrożność w kontaktach z ludźmi, których nie znamy, narażając siebie lub nasze rodziny na potencjalne niebezpieczeństwo ze strony tych, którzy mogą nam wyrządzić krzywdę. Ogólnie rzecz biorąc, powinniśmy jednak być pomocni i życzliwi wobec innych ludzi.
Kluczową kwestią, na którą należy zwrócić uwagę, jest to, że nie zawsze jest oczywiste, kiedy aniołowie są obecni. Wyglądają jak zwykli ludzie, więc możesz nawet nie zdawać sobie sprawy z tego, kim lub czym są.
Mężczyźni w białych szatach podczas zmartwychwstania i wniebowstąpienia Jezusa
W podobny sposób aniołowie, wyglądający jak ludzie, pojawili się przy grobie Jezusa Chrystusa, aby wyjaśnić Jego zniknięcie:
„Ale Maria [Magdalena] stała zewnątrz grobu i płakała. A płacząc nachyliła się do grobu. I ujrzała dwóch aniołów w bieli siedzących, jednego u głowy, a drugiego u nóg, gdzie leżało ciało Jezusa. A ci rzekli do niej: «Niewiasto! Czemu płaczesz?». Rzecze im: «Wzięli Pana mego, a nie wiem, gdzie go położyli. ». A gdy to powiedziała, obróciła się za siebie i ujrzała Jezusa stojącego, a nie wiedziała, że to Jezus. ” (Ew. Jana 20: 11-14).
Ponownie aniołowie przy grobie Chrystusa pojawili się jako młodzi mężczyźni, jak opisuje Ewangelia Marka: „A gdy weszły do grobu, [kobiety, które przyszły namaścić ciało Jezusa] ujrzały młodzieńca siedzącego po prawej stronie, odzianego w białą szatę i zdumiały się bardzo. On zaś rzekł do nich: «Nie trwóżcie się! Jezusa szukacie Nazareńskiego, ukrzyżowanego; wstał z martwych, nie ma go tu(…)” (Ew. Marka 16: 5-6).
Biała szata wydaje się być szczególnie jasna, co może być aluzją do ich niewidzialnej chwały. Łukasz odnotowuje: „Gdy były [te same kobiety] z tego powodu zakłopotane [odwaleniem kamienia], stało się, że oto dwaj mężowie przystąpili do nich w lśniących szatach.” (Ew. Łukasza 24:4). Bez wątpienia te olśniewająco białe szaty symbolizowały również ich sprawiedliwość i świętość (por. Objawienie Jana 19:8).
Czterdzieści dni później Jezus wstąpił do nieba, a dwóch aniołów wyjaśniło Jego uczniom, że powróci. Zwróć uwagę na opis:
„I gdy to powiedział [Jezus], a oni patrzyli, został uniesiony w górę i obłok wziął go sprzed ich oczu. I gdy tak patrzyli uważnie, jak On się oddalał ku niebu, oto dwaj mężowie w białych szatach stanęli przy nich i rzekli: „Mężowie galilejscy, czemu stoicie, patrząc w niebo? Ten Jezus, który od was został wzięty w górę do nieba, tak przyjdzie, jak go widzieliście idącego do nieba.” (Dzieje Apostolskie 1:9-11).
Zwróć uwagę, jak niewiele powiedzieli dwaj aniołowie – tylko krótką wiadomość, a potem zniknęli. Taki wzór powtarza się w większości Pisma Świętego w odniesieniu do sprawiedliwych aniołów. Dla kontrastu, niektórzy ludzie, którzy mieli spotkania ze złymi duchami lub demonami, wspominają, że te istoty czasami mówią bez końca.
Wizja anielskiej chwały
Więc nawet jeśli anioły mogą wyglądać jak zwykli ludzie, są one i tak dalekie od „normalności” w naszym rozumieniu tego słowa.
Anioły są w rzeczywistości potężnymi i chwalebnymi istotami. Zwróć uwagę na to, co apostoł Jan zobaczył w wizji: „I widziałem innego potężnego anioła zstępującego z nieba, odzianego w obłok, z tęczą wokoło głowy, którego oblicze jaśniało jak słońce, nogi zaś jego były jak słupy ognia; A w ręku swoim miał otwartą książeczkę. I postawił prawą nogę swoją na morzu, lewą zaś na lądzie. krzyknął głosem donośnym jak ryk lwa(…)” (Objawienie Jana 10:1-3).
Jest to bardzo podobne do wizji proroka Daniela: „A gdy podniosłem oczy i spojrzałem, oto był mąż, ubrany w szatę lnianą, a biodra miał przepasane pasem ze złota z Ufas [regionu produkującego czyste złoto]. Ciało jego było podobne do topazu, oblicze jego jaśniało jak błyskawica, a oczy jego jak pochodnie płonące, ramiona i nogi jego błyszczały jak miedź wypolerowana, a dźwięk jego głosu był potężny jak wrzawa mnóstwa ludu.” (Ks. Daniela 10:5-6). Jest to również podobne do wyglądu uwielbionego Jezusa Chrystusa, którego Jan również widział w wizji (Objawienie Jana 1:12-16).
Daniel był przytłoczony tym, co zobaczył: „Tylko ja, Daniel, widziałem to zjawisko, a mężowie, którzy byli ze mną nie widzieli tego zjawiska; lecz padł na nich wielki strach, tak że pouciekali i poukrywali się. I zostałem sam, i widziałem to potężne zjawisko. Lecz nie było we mnie siły; twarz moja zmieniła się do niepoznania i nie miałem żadnej siły. I usłyszałem dźwięk jego słów; a gdy usłyszałem dźwięk jego słów, padłem na twarz nieprzytomny i leżałem twarzą ku ziemi.” (Daniel 10:7-9). Doświadczenie to było tak zdumiewające, że wydaje się, iż Daniel stracił przytomność!
Został wtedy dotknięty i ożywiony, a następnie otrzymał niesamowite przesłanie, o którym dowiemy się więcej w następnym rozdziale. To spotkanie sprawiło, że on oniemiał, aż do momentu, gdy mógł znów mówić.
Daniel pisze: „Gdy on mówił do mnie tymi słowy, opuściłem twarz ku ziemi i zaniemówiłem. A oto coś jakby ręka ludzka dotknęła moich warg; wtedy otworzyłem usta i przemówiłem, i powiedziałem do tego, który stał przede mną: Panie mój, w czasie zjawiska opadły mnie boleści i nie miałem żadnej siły. Jakże może taki sługa mojego Pana jak ja rozmawiać z takim panem jak ty, gdy teraz nie mam siły i nie ma we mnie tchu?”.
„Wtedy ponownie dotknął mnie ktoś podobny do człowieka i posilił mnie, I rzekł: «Nie bój się, mężu miły, pokój ci! Bądź mężny, bądź mężny! ». A gdy rozmawiał ze mną, poczułem siłę i rzekłem: Niech mówi mój Pan, bo mnie posiliłeś.” (Ks. Daniel 10:15-19).
Co zadziwiające, to, co widział Daniel, jest tylko przelotnym spojrzeniem na niesamowitą chwałę anielskiej istoty. Należy zauważyć, że Daniel nazywając potężną postać człowiekiem (Ks. Daniel 10:5), odnosi się do jej ogólnego wyglądu, ponieważ później mówi o niej jako o postaci podobnej do człowieka (Ks. Daniel 10:16; Ks. Daniel 10:18). Z pewnością nie był to człowiek w rzeczywistości. Należy pamiętać, że była to wizja nadprzyrodzona i niekoniecznie oddaje ona dokładnie rzeczywisty wygląd. Całkowita naturalna forma aniołów w świecie duchowym może nawet przekraczać ludzką zdolność pełnego pojmowania, dopóki jesteśmy jeszcze w ciele.
Należy również zauważyć, że aniołowie mają ewidentnie taki sam rozmiar jak ludzie, ponieważ Objawienie Jana 21:17 odnosi się do pewnej liczby „łokcie według miary ludzkiej, którą się posłużył”.
Następnie przyjrzymy się bliżej postaciom i pozycjom aniołów, zgłębiając dalej to, co Pismo Święte ujawnia na temat tych niesamowitych istot.