Wiele proroctw w Piśmie jest podwójnych. W takich przypadkach prorok przemawia z natchnienia Bożego, a pierwsze spełnienie proroctwa następuje. Potem zaś, w dniach ostatecznych, przed powrotem Chrystusa, przychodzi wypełnienie ostateczne i zupełne..
Doskonały przykład dwoistości można znaleźć w przepowiedni Joela dotyczącej Ducha Świętego (Ks. Joela 2:28-32 – Ks, Joela 3:1-2).
Bóg natchnął apostoła Piotra do zacytowania tego fragmentu, aby opisać wydarzenia w Dniu Pięćdziesiątnicy, kiedy Bóg założył Kościół po zmartwychwstaniu Jezusa (Dz 2:14-21). Rzeczywiście miały wówczas miejsce cudowne manifestacje Bożej mocy za pośrednictwem Ducha Świętego (Dz 2:1-12). Były one jednak tylko pierwszym wypełnieniem proroctwa Joela. Ostateczne wypełnienie nastąpi w czasie końca i obejmie między innymi zgromadzenie narodów na sąd Boży w Dolinie Joszafata. Nie nastąpiło to w Dniu Pięćdziesiątnicy. Widzimy więc, że proroctwa mogą być podwójne.
W podobny sposób Bóg natchnął wiele innych proroctw o podwójnym znaczeniu. Miały one zastosowanie jako ostrzeżenia dla Izraelitów w tamtym czasie i jako ostrzeżenia dla współczesnych potomków tych samych ludzi. Mieszkańcy Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Kanady, Australii i Nowej Zelandii oraz narody północno-zachodniej Europy, które dziś reprezentują tych ludzi, dobrze zrobią, jeśli zwrócą uwagę na te ostrzeżenia.