autor: David Cobb
Czas czytania: 10 minut
Oryginalny artykuł w języku angielskim ukazał się w: Beyond Today Magazine: Jul-Sep 2026
Bóg stworzył dwie odrębne, ale uzupełniające się płcie w rodzinie ludzkiej. Opis stworzenia zawarty w Księdze Rodzaju wyraźnie określa ludzi jako „mężczyznę i niewiastę” (Rdz 1,26–27). Obie płcie zostały stworzone na obraz i podobieństwo Boga. Jezus Chrystus potwierdził ten fundamentalny aspekt stworzenia (Mt 19,4). Biblia przedstawia to jako podstawową informację, która przekazuje Boży cel i niezmienny zamysł wobec ludzkości.
Nasz Stwórca stworzył mężczyzn i kobiety z wieloma nieodłącznymi różnicami, które wyrażają wzajemnie korzystne elementy Bożego charakteru i osobowości. W ramach właściwych relacji, a zwłaszcza w związku jednego mężczyzny i jednej kobiety w małżeństwie zgodnie z zamysłem Boga (Księga Rodzaju 2:18-25), te fizyczne i emocjonalne różnice między płciami wiele nas uczą o tym, kim jest Bóg i czego od nas oczekuje.
Biblia jasno stwierdza, że Bóg nie aprobuje niewłaściwych relacji, takich jak seks przedmałżeński, cudzołóstwo i homoseksualizm, które przyczyniają się do zamieszania w kwestii tożsamości płciowej. W związku z tym decyzja o przyjęciu tożsamości płci przeciwnej jest grzechem, ponieważ jest sprzeczna z wolą Bożą wobec nas jako zbiorowości i jako jednostek.
Ważne jest, aby uznać, że kwestie tożsamości płciowej mają głęboki wpływ na osoby, które ich doświadczają. Ponadto wiele osób ma szczere pytania dotyczące tego, dlaczego Bóg pozwala na istnienie takich sytuacji, skoro życie w ten sposób nie jest czymś, czego On zamierzał ani czego nie aprobuje.
Na tym etapie Bożego planu dla ludzkości Jego fizyczne stworzenie jest zarówno tymczasowe, jak i niedoskonałe. Na nasze życie często wpływają różnorodne wyzwania. Niektóre z nich są pod naszą kontrolą, a inne nie. Ludzkie niedoskonałości prowadzą również do błędów i grzechów, które pociągają za sobą różnego rodzaju niepożądane konsekwencje. Co więcej, światem rządzi obecnie szatan, diabeł, który postanowił stać się wrogiem Boga i Jego stworzenia, a zwłaszcza Jego planu i zamysłu wobec ludzi.
Warunki te powodują liczne problemy fizyczne, emocjonalne i duchowe dla całej ludzkości. Wśród tych problemów znajdują się odstępstwa od pierwotnego Bożego planu i zamysłu dotyczącego ludzkiej seksualności. Pomimo tych trudnych realiów ważne jest, aby zrozumieć, że Bóg stworzył ludzkość w niesamowitym celu. Jego największym pragnieniem jest, abyśmy osiągnęli ten cel i stali się członkami Jego rodziny! (Jeremiasz 29:11; List do Hebrajczyków 2:10) Jednak to wspaniałe pragnienie i przeznaczenie mogą się spełnić tylko wtedy, gdy zdecydujemy się podążać Jego drogą życia, zamiast samodzielnie rozstrzygać, co jest dobre, a co złe (Księga Przysłów 3:5-6; Księga Powtórzonego Prawa 30:19-20).
Bóg darzy miłością i współczuciem tych, którzy zmagają się z problemami tożsamości płciowej. Kiedy ktoś zmaga się z życiem zgodnym z Bożym zamysłem, chrześcijanie powinni patrzeć na tę osobę z taką samą miłością i współczuciem, jak Bóg. To w naturalny sposób zaowocuje odczuwaniem i okazywaniem pobożnej empatii wobec prawdziwych trudności osób stojących przed tymi wyzwaniami.
Jednocześnie musimy pozostać wierni Bożym granicom i Jego sposobowi życia. Miłość, współczucie i empatia nie powinny zmieniać naszej wiary w jasne nauczanie Biblii. Jak stwierdza autor Kevin DeYoung w swojej obronie biblijnego nauczania na temat seksualności: „Choć może to być bolesne, musimy na nowo interpretować nasze doświadczenia w świetle Słowa Bożego, zamiast pozwalać, by to nasze doświadczenia dyktowały, co Biblia może, a czego nie może oznaczać” (What Does the Bible Really Teach About Homosexuality? 2015, s. 27).
Bóg ostatecznie przyniesie pomoc i uzdrowienie w tych trudnościach – tak samo jak uczyni to w przypadku wszystkich ludzkich problemów (1 List do Tymoteusza 2:3-4; 2 List Piotra 3:9). Wyzwania tego życia mają konkretny cel w ramach ogólnego planu Boga, który ma nas wprowadzić do Jego rodziny. Jego plan rzeczywiście obejmuje rozwiązania, czy to teraz, czy w przyszłości.
Czym są problemy związane z tożsamością płciową i co je powoduje?
Słownik internetowy Merriam-Webster definiuje tożsamość płciową jako „wewnętrzne poczucie danej osoby, że jest mężczyzną, kobietą, połączeniem cech męskich i żeńskich lub ani mężczyzną, ani kobietą”. Termin „osoba transpłciowa” jest używany przede wszystkim w odniesieniu do osób, które doświadczają problemów z tożsamością płciową wynikających z ich osobistych odczuć, a nie z płci biologicznej. Jest to termin zbiorczy obejmujący osoby, które czują, że ich tożsamość płciowa różni się od płci biologicznej przypisanej im przy urodzeniu.
Istnieje wiele różnych poglądów społecznych na temat źródła tożsamości płciowej danej osoby. Niektórzy uważają, że zarówno tożsamość płciowa, jak i orientacja seksualna są cechami wrodzonymi, co oznacza, że są one ustalone w momencie urodzenia i nie ulegają zmianie. Inni uważają, że tożsamość płciowa i orientacja seksualna są determinowane przez wewnętrzne odczucia danej osoby i dlatego mogą ulegać zmianom. Zgodnie z tym poglądem często zdarza się, że dana osoba kwestionuje swoją tożsamość oraz pociąg seksualny lub związany z płcią.
Przekonanie, że osoby identyfikujące się jako transpłciowe rodzą się z tą cechą, zyskało w ostatnich latach szeroką akceptację w naszym coraz bardziej liberalnym społeczeństwie. Pogląd ten spopularyzowali zwolennicy spraw związanych z tożsamością seksualną i płciową, tacy jak znana artystka Lady Gaga, której przebój z 2011 roku „Born This Way” stał się hymnem tej społeczności („LGBT Anthem: Lady Gaga’s ‘Born This Way’”, Morning Edition, National Public Radio, 20 maja 2019 r.).
W przypadku orientacji homoseksualnej badania naukowe nie potwierdzają twierdzenia, że ludzie rodzą się z tą cechą. Jak stwierdzono w artykule w Scientific American podsumowującym wyniki szeroko zakrojonego badania opublikowanego w 2019 roku, „powiązania genetyczne nie pozwalają przewidzieć orientacji [seksualnej]” („Massive Study Finds No Single Genetic Cause of Same-Sex Sexual Behavior”, 29 sierpnia 2019 r.).
Podobnie, w jednym z przeglądów naukowych wielu badań przedstawiono przekonujące argumenty, że istnieje „niewiele dowodów naukowych na to, że tożsamość płciowa jest ustalona w momencie urodzenia lub we wczesnym wieku” (Lawrence Mayer i Paul McHugh, „Special Report on Sexuality and Gender”, The New Atlantis, jesień 2016 r.).
Przegląd ten pokazuje również, że pomimo oczywistej sprzeczności przekonanie, iż tożsamość płciowa jest płynna – co oznacza, że może się zmieniać w odpowiedzi na to, co dana osoba odczuwa w miarę upływu czasu – również „zyskało na znaczeniu w kulturze popularnej”. Jako przykład autorzy przytaczają liczne opcje udostępniane użytkownikom Facebooka do opisania swojej płci.
Ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że doniesienia mediów skupiają się przede wszystkim na kwestiach tożsamości płciowej, w których dana osoba doświadcza emocji i uczuć, które nie mają rozpoznawalnej przyczyny biologicznej. W tym samym przeglądzie stwierdzono: „Analizując literaturę naukową, stwierdzamy, że prawie nic nie jest dobrze zrozumiałe, gdy poszukujemy biologicznych wyjaśnień tego, co powoduje, że niektóre osoby twierdzą, iż ich płeć społeczna nie odpowiada ich płci biologicznej”.
Przyczyny odczuć transpłciowych u konkretnej osoby są często niejasne. Niektórzy, którzy ich doświadczają, opisują uczucie, jakby byli mężczyzną uwięzionym w ciele kobiety lub odwrotnie. Ten stan psychiczny, charakteryzujący się dezorientacją płciową, często prowadzi do wewnętrznego konfliktu związanego z tożsamością płciową. Inni, którzy twierdzą, że nie odczuwają wewnętrznego konfliktu, z przekonaniem identyfikują się jako osoby odmienne od swojej płci biologicznej przypisanej im przy urodzeniu.
Jakie są konsekwencje dla osób borykających się z tymi problemami?
Głównym problemem związanym ze stylem życia osób transpłciowych jest to, że nie jest on zgodny z objawionym przez Boga zamysłem dotyczącym Jego stworzenia. Z czasem może to prowadzić jedynie do oddalenia się od Niego. Odrzucanie Bożych dróg z czasem oddala nas coraz bardziej od tego, co jest słuszne i co jest dla nas najlepsze.
List do Rzymian 1:22-28 to fragment, który porusza temat odwracania się od Bożych wskazówek dotyczących seksualności. Zwróćcie szczególną uwagę na werset 28: „A ponieważ nie uważali za wskazane uznać Boga, przeto wydał ich Bóg na pastwę niecnych zmysłów, aby czynili to, co nie przystoi”.
Słownik grecko-angielski Nowego Testamentu i innej wczesnochrześcijańskiej literatury wskazuje, że słowo „zdeprawowany” oznacza „nieprzetrwanie próby”, co sugeruje akceptację tego, co nie zostało poddane próbie i nie zostało udowodnione. Sposób myślenia oparty na takich podejściach, odbiegających od Bożego zamysłu, w naturalny sposób prowadzi do błędnego kierowania i niewłaściwego wykorzystywania Jego stworzenia.
Problemy te ujawniają się w praktycznych wyzwaniach związanych z próbą zmiany płci – celem, który ostatecznie nie jest zgodny z fizyczną i biologiczną rzeczywistością danej osoby. Identyfikowanie się z płcią przeciwną nie zmienia wrodzonej budowy biologicznej człowieka. Coraz powszechniejsze staje się fizyczne przekształcanie ciał osób za pomocą terapii transformacyjnych, takich jak zastrzyki hormonalne i operacje zmiany płci. Terapie te nie zmieniają jednak zasadniczo tego, kim dana osoba jest, ani nie zapewniają jej spokoju psychicznego w związku z wybraną tożsamością. Badanie opublikowane w 2025 roku w czasopiśmie The Journal of Sexual Medicine wykazało, że osoby, które przeszły operację zmiany płci, były po zabiegu narażone na większe ryzyko wystąpienia depresji, lęku, myśli samobójczych, zaburzeń dysmorfii ciała oraz zaburzeń związanych z używaniem substancji psychoaktywnych.
Jak powinni reagować chrześcijanie? Biorąc pod uwagę wiele różniących się i sprzecznych poglądów społecznych na ten temat (zwłaszcza w sytuacji, gdy nasze społeczeństwa coraz bardziej oddalają się od szacunku dla Boga i wartości biblijnych), omawiane kwestie często prowadzą do kolejnego bardzo ważnego pytania: w jaki sposób chrześcijanie powinni postępować wobec osób identyfikujących się jako transpłciowe lub popierających prawa osób transpłciowych?
Chociaż naturalne jest przyjmowanie postawy obronnej podczas dyskusji na trudne tematy, chrześcijanie nie powinni lekceważyć ani być niegrzeczni wobec osób o odmiennych przekonaniach i doświadczeniach. Musimy raczej nauczyć się mówić z prawdziwym rozeznaniem i łaską (Kol 4,5-6), a także z podejściem, które odzwierciedla autentyczną troskę i zainteresowanie, jakie Bóg ma wobec wszystkich ludzi. W ramach tych wytycznych powinniśmy stanowczo trzymać się objawionego przez Boga zrozumienia Jego planu wobec ludzkości.
Niestety, wielu w naszym społeczeństwie uważa, że uczucia ludzi są najbardziej wiarygodnym wskaźnikiem tego, kim są i jak powinni żyć. To po prostu nieprawda. Natomiast rzeczywistość została dobrze ujęta w Księdze Jeremiasza 10:23 – że „droga człowieka nie od niego zależy i że nikt, gdy idzie sam, nie kieruje swoim krokiem”.
Chociaż uczucia są ważnym elementem naszych nadanych przez Boga ludzkich zdolności, przyczyniają się one do korzystnych rezultatów tylko wtedy, gdy przyjmujemy Słowo Boże, przestrzegamy Jego praw i kierujemy się Jego Duchem Świętym (Psalm 119:160; List do Rzymian 8:4-6). Poza tymi ramami nasze uczucia poprowadzą nas w złym kierunku i skłonią do myślenia oraz postępowania w sposób, który nie jest dobry. Jak opisano w Księdze Przysłów 16:25: „Niejedna droga zda się człowiekowi prosta, lecz w końcu prowadzi do śmierci”.
Pomoc w przypadku każdego stanu, który prowadzi do konfliktu między odczuciami danej osoby dotyczącymi tożsamości osobistej a rzeczywistością fizyczną, powinna skupiać się na zidentyfikowaniu i zajęciu się źródłem tych odczuć. Dotyczy to również kwestii tożsamości płciowej. Przyjęcie fałszywej rzeczywistości nie czyni jej prawdziwą. Próba zmiany własnej rzeczywistości fizycznej tak, by odpowiadała osobistym odczuciom, powoduje dodatkowe problemy, nie rozwiązując w rzeczywistości podstawowych kwestii.
Istnieje jednak nadzieja, gdy oczekujemy nadejścia Królestwa Bożego, kiedy to wiele wyzwań doświadczanych w tym życiu zostanie naprawdę rozwiązanych. Wówczas wszyscy ludzie będą mieli pełną możliwość zrozumienia i życia zgodnie z wielkim planem Boga dla ludzkości!
Cytaty biblijne pochodzą z Biblia Warszawska 1975, o ile nie zaznaczono inaczej.
Przetłumaczone z języka angielskiego przy użyciu DeepL. Dokumenty przygotowane do tłumaczenia przez Billa Turnblada. Recenzja fragmentów biblijnych: Jared Olson. Korekta i ostateczna redakcja w ******.
Możesz odpowiedzieć już teraz. Napisz do nas na adres info@ucgeurope.org, aby dowiedzieć się więcej.