Czas czytania: 11 minut
Oryginalny artykuł w języku angielskim ukazał się w: Magazyn Beyond Today: maj–czerwiec 2025
Bóg nie oferuje nam przebaczenia grzechów po to, byśmy żyli dalej tak jak dotychczas, pokładając jedynie mgliste nadzieje w przyszłości. On Oferuje nam głęboko zaangażowaną relację z niesamowitymi obietnicami na wieczność – relację, w którą my również musimy się zaangażować.
Im lepiej rozumiemy prawdziwą religię Boga w porównaniu ze wszystkimi innymi religiami, tym bardziej będziemy pełni podziwu dla tego, co nasz Stwórca oferuje nam, skromnym ludziom! Prawdziwa religia Boga to oczywiście ta, która opiera się dokładnie na Jego objawieniu dla ludzkości – Biblii.
Psalm 103 wymienia wiele wspaniałych dobrodziejstw jakie oferuje nam Bóg. Jego miłość, miłosierdzie i hojność są zdumiewające! Król Dawid rozważał: „Gdy oglądam niebo twoje, dzieło palców twoich, Księżyc i gwiazdy, które Ty ustanowiłeś: Czymże jest człowiek, że o nim pamietasz, Lub syn człowieczy, że go nawiedzasz?” (Ks. Psalmow 8:4-5).
Jeszcze bardziej zdumiewające jest to, jak Bóg pokornie oferuje nam przymierze, w którym zobowiązuje się troskliwie i z miłością opiekować się nami – teraz i w przyszłości – o ile pozostaniemy Mu wierni i będziemy okazywać skruchę, gdy zawiedziemy.
Czy potrafimy docenić życie w relacji przymierza z Bogiem?
Wczesne przymierza biblijne
Przymierza są wielokrotnie wspominane w Biblii. Angielskie słowo „covenant” pojawia się w New King James Version aż 313 razy! Stary Testament ujawnia kilka przymierzy, zwłaszcza tych, które Bóg zawarł z patriarchami.
Ale czym właściwie jest przymierze? Zasadniczo jest to formalna umowa prawna lub porozumienie między dwiema lub więcej stronami — określające, co każdy uczestnik zgadza się zrobić lub zapewnić, ze szczegółowym opisem obietnic i obowiązków.
Skoro Bóg ma najwyższą władzę i moc, co zatem powstrzymuje Go przed złamaniem zawartych przymierzy i wycofaniem się ze swoich obietnic? Jego czysty i święty charakter, który obejmuje fakt, że nigdy nie kłamie i zawsze dotrzymuje swoich obietnic. Biblia potwierdza to wielokrotnie!
Jednym z przymierzy, które Bóg zawarł z ludźmi, było przymierze szabatowe, w którym Bóg powiedział, że Jego szabaty będą na zawsze paraf. „przymierzem wiecznym” i „znakiem” między Nim „a synami Izraela” (Księga Wyjścia 31:16-17). Nawet dzisiaj szabat pozostaje ważnym znakiem, który pomaga rozpoznać lud Boży.
Przed służbą Jezusa Chrystusa kult żydowski trwał zgodnie z warunkami szerszego przymierza, które Bóg zawarł z narodem Izraela na górze Synaj, zwanego Przymierzem Synajskim lub Starym Przymierzem – List do Hebrajczyków 8:13 ogłasza je „starym” wraz z wprowadzeniem nowego.
W niniejszym artykule skupiamy się bardziej na Nowym Przymierzu, które ustanowił i wprowadził Jezus Chrystus, jako pośrednik nowego przymierza (List do Hebrajczyków 12:24).
Poprzednie przymierze było cenne i wspaniałe na niezliczone sposoby. W rzeczywistości wszystko, czego Bóg nauczał w Starym Przymierzu – w tym Dziesięć Przykazań i wiele innych zasad – służy jako niezbędny fundament i wprowadzenie do Nowego Przymierza (zobacz artykuł towarzyszący „Kamienne tablice”). Nawet liczne „ofiary z krwi” – ofiary ze zwierząt poprzez przelanie ich krwi – miały głębokie znaczenie, ponieważ były prorocze i symbolizowały śmierć Jezusa Chrystusa poprzez przelanie Jego krwi.
Stare Przymierze ustanowiło szczególną relację między Bogiem a Jego ludem, w ramach której Bóg zobowiązał się opiekować narodem Izraela, o ile Izrael pozostawał Mu wierny. Bóg obiecał Izraelitom wspaniałe błogosławieństwa, które miały wynikać z ich nieustannego posłuszeństwa.
W rzeczywistości Bóg nie miał być jedynie Władcą Izraela jako ich Król. W sensie duchowym nazwał nawet swoją relację przymierza ze swoim ludem małżeństwem, mówiąc, że „ja byłem ich mężem” (Ks. Jeremiasz 31:32, Uwspółcześniona Biblia Gdańska). Jednak oni poważnie złamali to przymierze (ten sam werset). Postrzegał On naród izraelski – który później podzielił się na królestwa Izraela i Judy – jako niewierną żonę dopuszczającą się cudzołóstwa z fałszywymi bogami i obcymi mocarstwami politycznymi.
List do Hebrajczyków 8:7-8 wyjaśnia, że „wada” Starego Przymierza nie polegała na zasadach, które dał Bóg, ale na niezdolności ludzi do wiernego podążania Bożymi drogami z powodu duchowej słabości. Nie mieli w sobie „serca”, by wierzyć, ufać i być posłusznymi Bogu (zob. Księga Powtórzonego Prawa 5:29 i Księga Powtórzonego Prawa 9:24). Stare Przymierze nie oferowało również możliwości ostatecznego przebaczenia grzechów ani otrzymania Ducha Świętego, który umacnia w posłuszeństwie i zapewnia życie wieczne.
Lepsze przymierze – zapewniające przebaczenie i pomoc w posłuszeństwie
Bóg powiedział, że ostatecznie „zawrę z domem izraelskim i z domem judzkim nowe przymierze” (Ks. Jeremiasz 31:31). Było to przymierze „które ustanowione zostało w oparciu o lepsze obietnice” (List do Hebrajczyków 8:6). Zgodnie z warunkami tego przymierza Bóg nie zniesie swoich praw, jak wielu sobie wyobraża, ale zapisze je w sercach i umysłach swojego ludu – i przebaczy im łamanie prawa, nie pamiętając już o ich grzechach (Ks. Jeremiasz 31:33-34).
Będzie to nowa umowa małżeńska. Jedna z przypowieści Jezusa o Królestwie porównuje Królestwo Boże do małżeństwa (Ew. Mateusza 22:1-14). Objawienie Jana 19:6-9 ujawnia, że Kościół jest zaręczony z Jezusem Chrystusem, aby poślubić Go po Jego powrocie! List do Efezjan 5:22-33 podkreśla głębokie podobieństwa między ludzkim małżeństwem a małżeństwem Kościoła z Chrystusem. Kościół jako duchowo odnowiony Izrael jest prekursorem relacji, jaką Bóg zamierza nawiązać z resztą Izraela i wszystkimi narodami, które zgodzą się stać się jej częścią.
Jezus zainicjował to Nowe Przymierze z Izraelem wśród swoich uczniów, ofiarowując im kielich wina w noc przed swoją śmiercią mówiąc: „Ten kielich, to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was wylewa” (Ew. Łukasz 22:20). Cena wykupu Jego duchowej Oblubienicy była wysoka, ponieważ tylko Jego prawdziwa krew przelana w śmierci mogła zapewnić przebaczenie grzechów.
To przymierze opiera się na całkowitym przebaczeniu, jakie Bóg nam udziela! Fundamentalną częścią Bożego planu zbawienia jest Jego postanowienie przebaczenia ludziom grzechów. Kiedy osoba powołana przez Boga pokutuje i przyjmuje chrzest, wszystkie grzechy z jej przeszłości zostają przebaczone, bez względu na to, jak złe były niektóre z nich (Dzieje Apostolskie 2:38).
Paweł zacytował słowa Boga: „A to będzie przymierze moje z nimi, Gdy zgładzę grzechy ich” (List do Rzymian 11: 27).
Kiedy Biblia mówi o Bożym przebaczeniu, oznacza to całkowite przebaczenie. W Księdze Izajasza 1:18 cytowane są słowa Boga: „Choć wasze grzechy będą czerwone jak szkarłat, jak śnieg zbieleją…”. Gdy Bóg nam przebaczy, uważa nas za czystych i bezgrzesznych!
Psalm Dawida mówi: „Miłosierny i łaskawy jest Pan, Cierpliwy i pełen dobroci… Nie postępuje z nami według grzechów naszych Ani nie odpłaca nam według win naszych. Lecz jak wysoko jest niebo nad ziemią, Tak wielka jest dobroć jego dla tych, którzy się go boją. Jak daleko jest wschód od zachodu, Tak oddalił od nas występki nasze” (Ks. Psalmow 103:8-12).
Ta niesamowita łaska, to niesamowite miłosierdzie i przebaczenie opierają się na gotowości Jezusa Chrystusa do cierpienia i śmierci, aby zapłacić karę za wszystkie nasze grzechy.
Aby utrzymać harmonijną relację przymierza z Bogiem, musimy żyć zgodnie z Bożą „instrukcją obsługi”, czyli Biblią, a także pokutować i prosić Boga o przebaczenie za każdym razem, gdy zgrzeszymy (zob. Ew. Łukasza 4:4; 1 List Jana 1:9). Biblia opowiada o wielu ludziach, którzy popełnili wielkie grzechy, a potem Bóg im przebaczył, gdy pokutowali. To naprawdę niesamowita łaska!
Proszę zrozumieć, że Boże wymaganie, abyśmy żyli w posłuszeństwie wobec Niego, nie promuje zbawienia przez uczynki. Nigdy nie moglibyśmy zasłużyć na zbawienie! Jednak Boże przykazania definiują charakter Boga, a naszym gorącym pragnieniem musi być to, aby nasz charakter coraz bardziej upodabniał się do charakteru Boga. Łaska Boża nie jest „tanią łaską” – fałszywą łaską, która promuje pozwolenie na dalsze grzeszenie (zob. List Judy 4).
Co więcej, nie możemy odnieść sukcesu o własnych siłach. Musimy mieć Bożą pomoc i moc. Nowe Przymierze oferuje dar zamieszkania Ducha Świętego, ponownie opisany jako zapisanie Bożych praw w naszych sercach i umysłach zamiast na kamiennych tablicach. To da nam serce potrzebne do pozostania wiernymi. Zobowiązujemy się do tego procesu poprzez pokutę i chrzest, aby następnie otrzymać dar Ducha (Dzieje Apostolskie 2: 38).
Powinniśmy jednak zrozumieć, że pozostawanie wiernym nie oznacza, że nie będziemy już grzeszyć w tym życiu. Żaden człowiek, z wyjątkiem Jezusa Chrystusa, nie prowadził życia całkowicie bezgrzesznego. Nawróceni chrześcijanie wciąż czasami popełniają grzechy (zob. List do Rzymian 7 i 1 List Jana 1:8). Na szczęście, zgodnie z warunkami Nowego Przymierza, które oferuje Bóg, On przebacza tym, którzy szczerze pokutują, uznając ich za bezgrzesznych dzięki ofierze Chrystusa. I pomaga nam wzrastać w duchowym nawróceniu i posłuszeństwie przez resztę naszego życia, o ile tylko nadal poddajemy się Mu.
Wzięcie na siebie „jarzma” Chrystusa
Rozważając tę relację przymierza, jasne jest, że to, co Bóg nam oferuje, a to, co my możemy zaoferować Bogu, nie jest wcale równe! Aby to zilustrować, wyobraź sobie, że ktoś obiecuje ci milion dolarów co tydzień, jeśli po prostu skosisz jego trawnik! Absurdalne, prawda?!
Ale to co oferuje nam Bóg, jest jeszcze bardziej niesamowite! On oferuje „drogie i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami boskiej natury” (2 List Piotra 1:4). Oferuje nam życie wieczne jako uwielbione istoty duchowe w Jego boskiej rodzinie i Królestwie!
A czego On od nas wymaga?On nie wymaga, jak wiele religii, życia w ascetyzmie i skrajnym samozaparciu. On pragnie abyśmy go miłowali „i przykazania jego spełniamy… a przykazania jego nie są uciążliwe” (1 List Jana 5:2-3). A On nawet pomoże nam to robić i przebaczy nam po skrusze, gdy się potkniemy. W rezultacie jesteśmy błogosławieni szczęśliwym i pełnym zdrowia życiem, przepełnionym miłością, radością, pokojem i innymi cechami boskiego charakteru (List do Galacjan 5:22-23).
W rzeczywistości Jezus powiedział: „Ja przyszedłem, aby miały życie i obfitowały. Ja jestem dobry pasterz. Dobry pasterz życie swoje kładzie za owce” (Ew. Jana 10:10-11). Nasz Dobry Pasterz oddaje swoje życie za nas – słabe, małe owce – podczas gdy my mamy Mu tak niewiele do zaoferowania w porównaniu z tym!
Przymierze można porównać do zwierząt zaprzęgniętych razem, tak aby wspólnie pomagały ciągnąć pług. Co zadziwiające, Boże przymierze obrazuje nasze zaprzęgnięcie z Jezusem Chrystusem w partnerstwo, w zespół!
Oczywiście to Chrystus dostarcza prawdziwą moc w tym zespole!
Zwróćcie uwagę na to, co Jezus powiedział, aby nas zachęcić, abyśmy nie bali się tej odpowiedzialności: „Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest miłe, a brzemię moje lekkie” (Ew. Mateusza 11:29-30).
Kiedy Jezus powiedział, że Jego jarzmo jest łatwe, miał na myśli naszą rolę w jego noszeniu. Jezus wziął na siebie trudność i ciężar tego jarzma! Chrystus poświęcił się dla nas na niezliczone sposoby i nadal nam pomaga!
Życie ludzkie jest często trudne, ponieważ odczuwamy przyciąganie w dół przez samolubną ludzką naturę i jesteśmy otoczeni wieloma pokusami, a czasem prześladowaniami w dzisiejszym świecie, który wciąż jest rządzony przez szatana, diabła. Jezus ostrzegł, że brama jest wąska, a droga trudna, która prowadzi do życia wiecznego (Ew. Mateusza 7: 13-14).
Zawsze pamiętajcie o tej obietnicy apostoła Pawła: „Dotąd nie przyszło na was pokuszenie, które by przekraczało siły ludzkie; lecz Bóg jest wierny i nie dopuści, abyście byli kuszeni ponad siły wasze, ale z pokuszeniem da i wyjście, abyście je mogli znieść” (1 List do Koryntian 10:13).
Jezus ostrzegł swoich obecnych i przyszłych naśladowców, że w przyszłości możemy spodziewać się wielu prób, pokus i prześladowań. Następnie pocieszył ich słowami: „Kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony” (Ew. Mateusza 10: 22). Dał też dalsze zapewnienie o sukcesie, o ile będziemy nadal zbliżać się do Boga przez Niego.
Prawdziwa religia Boża jest całkowicie wyjątkowa
Porównaj prawdziwą, biblijną religię z jakimkolwiek innym systemem kultu. W niektórych religiach bóg nie oferuje żadnych korzyści, a jedynie grozi karami, które być może można uniknąć poprzez zaspokojenie jego gniewu. W innych religiach bóstwo może kapryśnie udzielać pewnych korzyści, jednak wyznawcy nie mają pewności, że będą je otrzymywać konsekwentnie i nieustannie. Można postrzegać, że bóg udziela ich, aby wzmocnić swoją reputację, a nie z prawdziwej troski o ludzi. W religiach pogańskich bóg nie kocha ludzi i nie prosi ich, by go kochali – wymaga jedynie posłuszeństwa, służby i oddawania czci.
Natomiast prawdziwy Bóg ma pokorną, ofiarną miłość, która przewyższa nasze pojmowanie! Zastanów się nad faktem, że Biblia jest Bożą księgą miłości – wyrażającą Jego miłość do ludzi oraz to, jak ludzie muszą nauczyć się kochać Boga!
Najważniejsze jest to: w żadnej innej religii bóg nie oferuje zawarcia przymierza, które na zawsze zobowiązuje go (lub ją) do dbania o ludzi – nawet jeśli ludzie pozostają wierni temu bogu. I z pewnością, nawet w pogańskich mitach o umierających i zbawiających bogach, w żadnej innej religii bóg nie składa tak dobrowolnej ofiary dla ludzi – a już na pewno nie tak monumentalnej ofiary, jak Bóg Ojciec poświęcający swojego Syna i Jezus Chrystus poświęcający samego siebie!
Najwyraźniej Bóg Ojciec i Jezus Chrystus pragną z całego serca dzielić się swoją radością z innymi! Aby to osiągnąć, mają wielki plan zbawienia, mający na celu stworzenie swojej boskiej rodziny, która, jak widzieliśmy, będzie miała udział w ich boskiej naturze! Jak to będzie wyglądało? Król Dawid napisał: „Obfitość radości w obliczu twoim, Rozkosz po prawicy twojej na wieki” (Ks. Psalmow 16:11).
W dzisiejszych czasach Bóg wzywa stosunkowo niewielu ludzi, aby zrozumieli Jego drogi i żyli zgodnie z nimi. Są oni jednak pierwszymi owocami wielkiego duchowego żniwa ludzkości, ponieważ Bóg pragnie ostatecznie zaoferować zbawienie wszystkim (por. List Jakuba 1:18 i 2 List Piotra 3:9).
Jeśli już należysz do duchowego ludu Bożego, Oblubienicy Chrystusa, i przyjąłeś warunki Nowego Przymierza, raduj się wielką radością i pozostań wierny! Jeśli jeszcze tego nie uczyniłeś, zwróć się do Boga całym sercem i staraj się wejść w tę najwspanialszą relację przymierza z Bogiem i Jezusem Chrystusem!
Cytaty biblijne pochodzą z Biblia Warszawska 1975, chyba że zaznaczono inaczej.
Przetłumaczone z języka angielskiego przy użyciu DeepL. Przygotowane do tłumaczenia przez James Ginn. Recenzja polskiego tekstu Pisma Świętego: Jared Olson. Korekta i ostateczna redakcja w języku polskim: Kasia Arendsen.