Donald Hooser
Χρόνος ανάγνωσης: 11 λεπτά
Το αρχικό άρθρο στα αγγλικά δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Beyond Today: Μάιος–Ιούνιος 2025
Ο Θεός δεν προσφέρει συγχώρεση αμαρτιών για να συνεχίσουμε όπως είμαστε, με απλώς αόριστες ελπίδες για το αύριο. Μας προσφέρει μια βαθιά δεσμευτική σχέση με εκπληκτικές υποσχέσεις για την αιωνιότητα – μια σχέση στην οποία πρέπει και εμείς να δεσμευτούμε.
Όσο περισσότερο κατανοούμε την αληθινή θρησκεία του Θεού σε σύγκριση με όλες τις άλλες θρησκείες, τόσο περισσότερο θα γεμίζουμε δέος για όσα μας προσφέρει ο Δημιουργός Θεός, εμάς τους ταπεινούς ανθρώπους! Η αληθινή θρησκεία του Θεού είναι, φυσικά, αυτή που βασίζεται ακριβώς στην αποκάλυψή Του προς την ανθρωπότητα – τη Βίβλο.
Ο Ψαλμός 103 απαριθμεί πολλά από τα μεγαλειώδη οφέλη που μας προσφέρει ο Θεός. Η αγάπη, το έλεος και η γενναιοδωρία Του είναι πραγματικά εκπληκτικά! Ο βασιλιάς Δαβίδ συλλογιζόταν: «Όταν θωρώ τους ουρανούς σου, το έργο των δακτύλων σου, το φεγγάρι και τα αστέρια, που εσύ θεμελίωσες, τι είναι ο άνθρωπος, ώστε να τον θυμάσαι; Ή ο γιος του ανθρώπου, ώστε να τον επισκέπτεσαι;» (Ψαλμός 8:3–4).
Αυτό που είναι ακόμη πιο εκπληκτικό είναι το πώς ο Θεός, με ταπεινότητα, μας προσφέρει μια διαθήκη με την οποία δεσμεύεται ο ίδιος να μας φροντίζει με αγάπη και πληρότητα – τώρα και στο μέλλον – εφόσον παραμένουμε πιστοί σε Αυτόν και συνεχίζουμε να μετανοούμε όταν υποπίπτουμε.
Εκτιμούμε τι σημαίνει να ζούμε σε μια σχέση διαθήκης με τον Θεό;
Πρώιμες βιβλικές διαθήκες
Οι διαθήκες αναφέρονται πολλές φορές στη Βίβλο. Η ελληνική λέξη «διαθήκη» εμφανίζεται στις Γραφές περισσότερες από 300 φορές! Η Παλαιά Διαθήκη αποκαλύπτει αρκετές διαθήκες, ιδιαίτερα εκείνες που συνήψε ο Θεός με τους πατριάρχες.
Αλλά τι ακριβώς είναι μια διαθήκη; Γενικά, είναι μια επίσημη νομική σύμβαση ή συμφωνία μεταξύ δύο ή περισσότερων μερών – η οποία καθορίζει τι συμφωνεί να κάνει ή να παρέχει κάθε μέρος, περιγράφοντας λεπτομερώς τις υποσχέσεις και τις ευθύνες.
Εφόσον ο Θεός έχει υπέρτατη εξουσία και δύναμη, τι Τον εμποδίζει να αθετήσει τις διαθήκες που συνάπτει και να αναιρέσει τις υποσχέσεις Του; Ο αγνός και άγιος χαρακτήρας Του, ο οποίος περιλαμβάνει το γεγονός ότι δεν θα πει ποτέ ψέματα και θα τηρεί πάντα τις υποσχέσεις Του. Η Βίβλος το επιβεβαιώνει ξανά και ξανά!
Μία από τις διαθήκες που ο Θεός συνήψε με τους ανθρώπους ήταν η Διαθήκη του Σαββάτου, στην οποία ο Θεός είπε ότι τα Σάββατά Του θα ήταν «αιώνια διαθήκη» και «σημάδι» μεταξύ Αυτού «και στους γιους Ισραήλ για πάντα» (Έξοδος 31:16-17). Ακόμη και σήμερα, το Σάββατο συνεχίζει να αποτελεί ένα σημαντικό σημάδι που βοηθά στην αναγνώριση του λαού του Θεού.
Πριν από τη διακονία του Ιησού Χριστού, η ιουδαϊκή λατρεία συνεχιζόταν σύμφωνα με τους όρους της ευρύτερης διαθήκης που είχε συνάψει ο Θεός με το έθνος του Ισραήλ στο όρος Σινά, η οποία αναφέρεται ως Διαθήκη του Σινά ή Παλαιά Διαθήκη – με το Εβραίους 8:13 να τη χαρακτηρίζει «παλιά» με την εισαγωγή της νέας.
Αυτό το άρθρο επικεντρώνεται περισσότερο στη Νέα Διαθήκη που θέσπισε και εισήγαγε ο Ιησούς Χριστός, ο «μεσίτης της νέας διαθήκης» (Εβραίους 12:24). Για να κατανοήσουμε σε βάθος τη Νέα Διαθήκη και τους πολλούς αμφιλεγόμενους ισχυρισμούς που διατυπώνονται σχετικά με αυτήν, συνιστούμε τον δωρεάν οδηγό μελέτης της Βίβλου που είναι προς το παρόν διαθέσιμος στα αγγλικά: The New Covenant: Does It Abolish God’s Law?
Η προηγούμενη διαθήκη ήταν πολύτιμη και θαυμάσια με αμέτρητους τρόπους. Στην πραγματικότητα, όλα όσα δίδαξε ο Θεός μέσω της Παλαιάς Διαθήκης – συμπεριλαμβανομένων των Δέκα Εντολών και πολλών άλλων αρχών – αποτελούν το θεμελιώδες υπόβαθρο και την εισαγωγή για τη Νέα Διαθήκη (βλ. το συνοδευτικό άρθρο «Δύο πέτρινες πλάκες»). Ακόμη και οι πολλές «αιματηρές θυσίες» – η θυσία ζώων μέσω της έκχυσης του αίματός τους – ήταν βαθιά σημαντικές, καθώς ήταν προφητικές και συμβολικές του Ιησού Χριστού που πέθανε με την έκχυση του αίματός Του.
Η Παλαιά Διαθήκη καθιέρωσε μια ιδιαίτερη σχέση ανάμεσα στον Θεό και τον λαό Του, με τον Θεό να δεσμεύεται να φροντίζει το έθνος του Ισραήλ, εφόσον το Ισραήλ παρέμενε πιστό σε Αυτόν. Ο Θεός προσέφερε στους Ισραηλίτες εκπληκτικές ευλογίες που θα ακολουθούσαν τη συνεχή υπακοή τους.
Στην πραγματικότητα, ο Θεός δεν επρόκειτο να είναι απλώς ο Κυρίαρχος του Ισραήλ ως Βασιλιάς τους. Διότι αναφέρθηκε ακόμη και στη διαθηκική Του σχέση με τον λαό Του ως γάμο, σε πνευματικούς όρους, λέγοντας ότι ήταν σύζυγός τους (βλ. Ωσηέ 2:19, Ησαΐας 54:5). Όμως εκείνοι παραβίασαν βαρύτατα τη διαθήκη. Θεωρούσε το έθνος του Ισραήλ – που αργότερα χωρίστηκε στα βασίλεια του Ισραήλ και του Ιούδα – ως μια άπιστη σύζυγο που διέπραττε μοιχεία με ψεύτικους θεούς και ξένες πολιτικές δυνάμεις.
Η Επιστολή προς Εβραίους 8:7-8 εξηγεί ότι το «ελάττωμα» της Παλαιάς Διαθήκης δεν βρισκόταν στους κανόνες που έδωσε ο Θεός, αλλά στην αδυναμία του λαού να συνεχίσει πιστά στους δρόμους του Θεού λόγω πνευματικής αδυναμίας. Δεν είχαν μέσα τους την «καρδιά» να πιστέψουν, να εμπιστευτούν και να υπακούσουν στον Θεό (βλ. Δευτερονόμιο 5:29 και Δευτερονόμιο 9:24). Η Παλαιά Διαθήκη επίσης δεν παρείχε την ευκαιρία για την τελική συγχώρεση των αμαρτιών ούτε για τη λήψη του Αγίου Πνεύματος του Θεού, το οποίο ενδυναμώνει την υπακοή και χαρίζει την αιώνια ζωή.
Μια καλύτερη διαθήκη – που παρέχει συγχώρεση και βοήθεια για υπακοή
Ο Θεός είπε ότι τελικά «θα κάνω καινούρια διαθήκη με το λαό του Ισραήλ και του Ιούδα» (Ιερεμίας 31:31, Η Αγία Γραφή, Μετάφραση από τα Πρωτότυπα Κείμενα, (1997, 2003), Ελληνική Βιβλική Εταιρία, ΜΠΚ). Επρόκειτο για «μιας ανώτερης διαθήκης, που νομοθετήθηκε με ανώτερες υποσχέσεις» (Εβραίους 8:6). Σύμφωνα με τους όρους αυτής της διαθήκης, ο Θεός δεν θα καταργούσε τους νόμους Του, όπως πολλοί νομίζουν, αλλά θα τους έγραφε στις καρδιές και στις διάνοιες του λαού Του – και θα συγχωρούσε τις παραβάσεις τους, μη θυμούμενος πλέον την αμαρτία τους (Ιερεμίας 31:33-34).
Θα ήταν μια νέα γαμήλια συμφωνία. Μία από τις παραβολές του Ιησού για τη Βασιλεία συνέκρινε τη Βασιλεία του Θεού με έναν γάμο (Ματθαίος 22:1-14). Η Αποκάλυψη 19:6-9 αποκαλύπτει ότι η Εκκλησία είναι αρραβωνιασμένη να παντρευτεί τον Ιησού Χριστό κατά την επιστροφή Του! Η Εφεσίους 5:22-33 τονίζει τις βαθιές αναλογίες μεταξύ του ανθρώπινου γάμου και του γάμου της Εκκλησίας με τον Χριστό. Η Εκκλησία, ως πνευματικά ανανεωμένο Ισραήλ, είναι πρόδρομος της σχέσης που ο Θεός προορίζει να έχει με το υπόλοιπο Ισραήλ και με όσους από όλα τα έθνη θα υποταχθούν για να γίνουν μέρος της.
Ο Ιησούς εγκαινίασε αυτή τη Νέα Διαθήκη με τον Ισραήλ, μέσω των μαθητών Του, προσφέροντάς τους ένα ποτήρι κρασί τη νύχτα πριν από τον θάνατό Του, λέγοντας: «Τούτο το ποτήρι είναι η καινούργια διαθήκη με βάση το αίμα μου, που χύνεται για σας» (Λουκάς 22:20). Το τίμημα για τη Νύφη Του θα ήταν υψηλό, καθώς μόνο το αίμα Του που χύθηκε πραγματικά στο θάνατό Του μπορούσε να προσφέρει εξιλέωση για την αμαρτία.
Αυτή η διαθήκη εξαρτάται από το να μας συγχωρήσει πλήρως ο Θεός! Ένα θεμελιώδες μέρος του σχεδίου σωτηρίας του Θεού είναι η πρόνοιά Του για τη συγχώρεση των ανθρώπων από τις αμαρτίες τους. Όταν ένας άνθρωπος που καλείται από τον Θεό μετανοεί και βαπτίζεται, όλες οι αμαρτίες της προηγούμενης ζωής του συγχωρούνται, όσο κακές κι αν ήταν μερικές από αυτές (Πράξεις 2:38).
Ο Παύλος παρέθεσε τα λόγια του Θεού λέγοντας: «Kαι αυτή είναι από μένα η διαθήκη σ’ αυτούς, όταν αφαιρέσω τις αμαρτίες τους» (Ρωμαίους 11:27).
Όταν η Βίβλος μιλά για τη συγχώρεση του Θεού, εννοεί πλήρη συγχώρεση. Το Ησαΐας 1:18 παραθέτει τα λόγια του Θεού λέγοντας: «αν οι αμαρτίες σας είναι σαν το πορφυρό, θα γίνουν λευκές σαν χιόνι…» Μόλις ο Θεός μας συγχωρήσει, μας θεωρεί αγνούς και αναμάρτητους!
Ένας ψαλμός του Δαβίδ λέει: «Οικτίρμονας και ελεήμονας είναι ο Κύριος, μακρόθυμος και πολυέλεος… Δεν έκανε σε μας σύμφωνα με τις αμαρτίες μας ούτε ανταπέδωσε σε μας σύμφωνα με τις ανομίες μας. Επειδή, όσο είναι το ύψος του ουρανού επάνω από τη γη, τόσο μεγάλο είναι το έλεός του σ’ αυτούς που τον φοβούνται. Όσο απέχει η ανατολή από τη δύση, τόσο μακριά από μας έστειλε τις ανομίες μας» (Ψαλμός 103:8-12).
Αυτή η εκπληκτική χάρη, αυτό το εκπληκτικό έλεος και η συγχώρεση βασίζονται στην προθυμία του Ιησού Χριστού να υποφέρει και να πεθάνει, πληρώνοντας την ποινή για όλες τις αμαρτίες μας.
Για να διατηρήσουμε την αρμονική σχέση της διαθήκης μας με τον Θεό, πρέπει να ζούμε σύμφωνα με το «εγχειρίδιο οδηγιών» του Θεού, τη Βίβλο, και να μετανοούμε και να ζητάμε τη συγχώρεση του Θεού όποτε αμαρτάνουμε (βλ. Λουκάς 4:4· Α΄ Ιωάννης 1:9). Η Βίβλος αναφέρει πολλούς ανθρώπους που είχαν διαπράξει μεγάλες αμαρτίες και στη συνέχεια ο Θεός τους συγχώρεσε αφού μετανόησαν. Πραγματικά, εκπληκτική χάρη!
Παρακαλώ κατανοήστε ότι η απαίτηση του Θεού να ζούμε σε υπακοή προς Αυτόν δεν προωθεί τη σωτηρία μέσω των έργων. Δεν θα μπορούσαμε ποτέ να κερδίσουμε τη σωτηρία! Αλλά οι εντολές του Θεού καθορίζουν τον χαρακτήρα του Θεού, και η διακαής μας επιθυμία πρέπει να είναι ο χαρακτήρας μας να γίνεται όλο και περισσότερο όμοιος με τον χαρακτήρα Του. Η χάρη του Θεού δεν είναι «φτηνή χάρη» – η πλαστή χάρη που προωθεί την άδεια να συνεχίζουμε να αμαρτάνουμε (βλ. Ιούδας 4).
Επιπλέον, δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας. Πρέπει να έχουμε τη βοήθεια και την ενδυνάμωση του Θεού. Η Νέα Διαθήκη προσφέρει το εσωτερικό δώρο του Αγίου Πνεύματος, που περιγράφεται πάλι ως το να έχουμε τους νόμους του Θεού γραμμένους στις καρδιές και στις διάνοιές μας αντί σε πλάκες από πέτρα. Αυτό θα μας δώσει την καρδιά που χρειαζόμαστε για να παραμείνουμε πιστοί. Δεσμευόμαστε σε αυτή τη διαδικασία με τη μετάνοια και το βάπτισμα, για να λάβουμε στη συνέχεια το δώρο του Πνεύματος (Πράξεις 2:38).
Ωστόσο, πρέπει να κατανοήσουμε ότι το να παραμένουμε πιστοί δεν σημαίνει ότι δεν θα αμαρτάνουμε πλέον σε αυτή τη ζωή. Κανένας άνθρωπος εκτός από τον Ιησού Χριστό δεν έζησε μια τελείως αναμάρτητη ζωή. Οι πιστοί Χριστιανοί εξακολουθούν να διαπράττουν αμαρτίες κατά καιρούς (βλ. Ρωμαίους 7 και Α΄ Ιωάννου 1:8). Ευτυχώς, σύμφωνα με τους όρους της Νέας Διαθήκης που προσφέρει ο Θεός, Εκείνος συγχωρεί όσους μετανοούν ειλικρινά, θεωρώντας τους αναμάρτητους μέσω της θυσίας του Χριστού. Και μας βοηθά να αυξανόμαστε σε πνευματική μεταμόρφωση και υπακοή σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας, εφόσον συνεχίζουμε να υποτασσόμαστε σε Αυτόν.
Αναλαμβάνοντας το «ζυγό» του Χριστού
Στοχαζόμενοι αυτή τη διαθηκική σχέση, είναι σαφές ότι αυτό που μας προσφέρει ο Θεός και αυτό που μπορούμε να προσφέρουμε στον Θεό απέχουν πολύ από το να είναι ίσα! Για να το δείξουμε, φανταστείτε κάποιον να σας υπόσχεται ότι θα σας δίνει ένα εκατομμύριο δολάρια κάθε εβδομάδα αν απλώς κόβετε το γκαζόν του! Εξωφρενικό, έτσι δεν είναι;
Αλλά αυτό που ο Θεός μας προσφέρει είναι ακόμη πιο εκπληκτικό από αυτό! Μας προσφέρει «πιο μεγάλες και πολύτιμες υποσχέσεις, ώστε διαμέσου αυτών να γίνετε κοινωνοί θείας φύσης» (2 Πέτρου 1:4). Μας προσφέρει αιώνια ζωή ως δοξασμένα πνευματικά όντα μέσα στη θεία Του οικογένεια και Βασιλεία!
Και τι απαιτεί Εκείνος από εμάς; Δεν απαιτεί, όπως πολλές θρησκείες, μια ζωή ασκητισμού και ακραίας αυτοάρνησης. Αντίθετα, καλούμαστε να «αγαπάμε τον Θεό… να τηρούμε τις εντολές του· και οι εντολές του δεν είναι βαριές» (1 Ιωάννη 5:2-3). Και Εκείνος μάλιστα θα μας βοηθήσει να το κάνουμε αυτό και θα μας συγχωρεί όταν μετανοούμε, όποτε σκοντάφτουμε. Το αποτέλεσμα είναι να ευλογούμαστε με χαρούμενες και υγιείς ζωές, γεμάτες αγάπη, χαρά, ειρήνη και άλλα στοιχεία θεϊκού χαρακτήρα (Γαλάτας 5:22-23).
Στην πραγματικότητα, ο Ιησούς είπε: «εγώ όμως ήρθα για να έχουν τα πρόβατά μου ζωή, και μάλιστα ζωή περίσσια. Εγώ είμαι ο καλός ποιμένας· ο καλός ποιμένας θυσιάζει τη ζωή του για χάρη των προβάτων» (Ιωάννης 10:10-11, ΜΠΚ). Ο Καλός μας Ποιμένας δίνει τη ζωή Του για εμάς – τα αδύναμα μικρά πρόβατα – ενώ εμείς έχουμε τόσο λίγα να Του προσφέρουμε σε σύγκριση!
Μια διαθήκη μπορεί να παρομοιαστεί με ζώα που είναι ζευγμένα μαζί, ώστε να συνεργάζονται και να τραβούν ένα άροτρο. Είναι εκπληκτικό ότι η διαθήκη του Θεού απεικονίζει το να είμαστε ζευγμένοι με τον Ιησού Χριστό σε μια συνεργασία, μια ομάδα! Προφανώς, ο Χριστός παρέχει την πραγματική δύναμη σε αυτή την ομάδα!
Προσέξτε τι είπε ο Ιησούς για να μας ενθαρρύνει, ώστε να μην τρομοκρατούμαστε από αυτή την ευθύνη: «Σηκώστε επάνω σας τον ζυγό μου, και μάθετε από μένα· επειδή, είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά· και θα βρείτε ανάπαυση μέσα στις ψυχές σας. Επειδή, ο ζυγός μου είναι καλός, και το φορτίο μου ελαφρύ» (Ματθαίος 11:29-30).
Όταν ο Ιησούς είπε ότι ο ζυγός Του είναι απαλός, αναφερόταν στο δικό μας μερίδιο στο να τον φέρουμε. Ο Ιησούς έχει επωμιστεί τη δυσκολία και το βάρος του ζυγού! Ο Χριστός έχει θυσιαστεί για μας με αμέτρητους τρόπους και συνεχίζει να μας βοηθά!
Η ανθρώπινη ζωή είναι συχνά δύσκολη, επειδή έχουμε την καθοδική έλξη της εγωιστικής ανθρώπινης φύσης και περιβαλλόμαστε από πολλούς πειρασμούς και, μερικές φορές, διωγμούς στον σημερινό κόσμο, ο οποίος εξακολουθεί να βρίσκεται υπό την κυριαρχία του Σατανά του διαβόλου. Ο Ιησούς προειδοποίησε ότι η πύλη είναι στενή και ο δρόμος δύσκολος που οδηγεί στην αιώνια ζωή (Ματθαίος 7:13-14).
Να θυμάστε πάντα αυτή την υπόσχεση του αποστόλου Παύλου: «Πειρασμός δεν σας κατέλαβε, παρά μονάχα ανθρώπινος· όμως, είναι πιστός ο Θεός, ο οποίος δεν θα σας αφήσει να πειραστείτε περισσότερο από τη δύναμή σας, αλλά μαζί με τον πειρασμό θα κάνει και την έκβαση, ώστε να μπορείτε να υποφέρετε» (1 Κορινθίους 10:13).
Ο Ιησούς προειδοποίησε τους σημερινούς και μελλοντικούς ακολούθους Του ότι μπορούμε να αναμένουμε πολλές δοκιμασίες, πειρασμούς και διωγμούς στο μέλλον. Και στη συνέχεια τους παρηγόρησε με αυτά τα λόγια: «εκείνος δε που θα έχει υπομείνει μέχρι τέλους, αυτός θα σωθεί» (Ματθαίος 10:22). Και έδωσε επιπλέον διαβεβαιώσεις για επιτυχία, αρκεί να συνεχίζουμε να πλησιάζουμε τον Θεό μέσω Αυτού.
Η αληθινή θρησκεία του Θεού είναι εντελώς μοναδική
Συγκρίνετε την αληθινή, βιβλική θρησκεία με οποιοδήποτε άλλο σύστημα λατρείας. Σε ορισμένες θρησκείες, ο θεός δεν προσφέρει οφέλη, αλλά μόνο απειλές τιμωριών, οι οποίες ίσως αποφεύγονται μέσω εξευμενισμού. Σε άλλες θρησκείες, μια θεότητα μπορεί να χορηγεί ορισμένα οφέλη αυθαίρετα, χωρίς όμως οι πιστοί να έχουν καμία διαβεβαίωση ότι θα τα λαμβάνουν συνεχώς. Ο θεός μπορεί να θεωρείται ότι τα παρέχει για να ενισχύσει τη δική του φήμη, όχι από πραγματική φροντίδα για τους ανθρώπους. Στις ειδωλολατρικές θρησκείες, ο θεός δεν αγαπά τους ανθρώπους και δεν ζητά από τους ανθρώπους να τον αγαπούν – μόνο να υπακούουν, να υπηρετούν και να λατρεύουν.
Αντίθετα, ο αληθινός Θεός έχει ταπεινή, θυσιαστική αγάπη που υπερβαίνει την κατανόησή μας! Σκεφτείτε το γεγονός ότι η Βίβλος είναι το βιβλίο της αγάπης του Θεού – εκφράζει την αγάπη Του για τους ανθρώπους και το πώς οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να αγαπούν τον Θεό!
Το κυριότερο σημείο είναι αυτό: Σε καμία άλλη θρησκεία ο θεός δεν προσφέρεται να συνάψει διαθήκη δεσμεύοντας ο ίδιος τον εαυτό του (ή τον εαυτό της) ώστε να φροντίζει τους ανθρώπους για πάντα – ακόμη και αν οι άνθρωποι παραμένουν πιστοί σε αυτόν τον θεό. Και, σίγουρα, ακόμη και με τους ειδωλολατρικούς μύθους των θεών που πεθαίνουν και σώζουν, σε καμία άλλη θρησκεία ο θεός δεν κάνει μια τόσο εκούσια θυσία για τους ανθρώπους – σίγουρα όχι μια μνημειώδη θυσία όπως ο Θεός ο Πατέρας που θυσιάζει τον Υιό Του και ο Ιησούς Χριστός που θυσιάζει τον εαυτό Του!
Είναι σαφές ότι ο Θεός Πατέρας και ο Ιησούς Χριστός επιθυμούν με πάθος να μοιραστούν τη χαρά Τους με άλλους! Για να το επιτύχουν αυτό, έχουν ένα μεγάλο, ολοκληρωμένο σχέδιο σωτηρίας για τη δημιουργία της θεϊκής Τους οικογένειας, η οποία, όπως είδαμε, θα μετέχει στη θεία Τους φύση! Πώς θα είναι αυτό; Ο βασιλιάς Δαβίδ έγραψε: «χορτασμός ευφροσύνης είναι το πρόσωπό σου· τερπνότητες βρίσκονται στα δεξιά σου, παντοτινά» (Ψαλμός 16:11).
Ο Θεός καλεί σχετικά λίγους σε αυτή την εποχή να κατανοήσουν και να ζουν σύμφωνα με τους τρόπους Του σήμερα. Ωστόσο, αυτοί είναι οι πρώτοι καρποί μιας μεγάλης πνευματικής συγκομιδής της ανθρωπότητας, καθώς ο Θεός επιθυμεί τελικά να προσφέρει τη σωτηρία σε όλους (βλ. Ιακώβου 1:18 και 2 Πέτρου 3:9).
Αν ήδη ανήκετε στον πνευματικό λαό του Θεού, στη Νύμφη του Χριστού, έχοντας αποδεχθεί τους όρους της Νέας Διαθήκης, χαρείτε με μεγάλη χαρά και παραμείνετε πιστοί! Εάν δεν το έχετε κάνει ακόμη, στραφείτε προς τον Θεό με όλη σας την καρδιά και ζητήστε να εισέλθετε σε αυτή την υπέρτατη διαθηκική σχέση με τον Θεό και τον Ιησού Χριστό!
Οι Γραφές που αναφέρονται προέρχονται από την Αγία Γραφή σε Νεοελληνική Μεταφορά, Σπύρου Φίλου, εκτός εάν σημειώνεται διαφορετικά.
Μεταφρασμένο από τα αγγλικά με τη χρήση του DeepL. Έγγραφα προετοιμασμένα για μετάφραση από τον James Ginn. Έλεγχος των βιβλικών κειμένων, διόρθωση και τελική επιμέλεια στα ελληνικά: Steven Brittain.