Artykuły

Czy Duch Święty uwolni mnie od grzechu lub uzależnienia? Co muszę zrobić, aby to otrzymać?

Beyond Today

Czas czytania: 5 minut

Oryginalny artykuł w języku angielskim ukazał się w: Beyond Today Magazine: May-June 2026

Z Bożą pomocą pokonanie grzechu lub uzależnienia wymaga osobistej pokuty i wysiłku, do którego daje siłę Duch Święty, otrzymywany poprzez wiarę, chrzest i nałożenie rąk zgodnie z biblijnymi wskazówkami.


Czy Duch Święty usunie mój grzech lub uzależnienie?

Istnieje droga wyjścia z grzechu i uzależnienia. Bóg może nam pomóc pokonać je dzięki sile swojego Ducha Świętego. Wymaga to jednak najpierw determinacji, by rzucić nałóg i pozostać czystym.

Bóg chce, aby wszyscy uzależnieni uwolnili się od swoich nałogów, a wszyscy grzesznicy zostali uwolnieni od swoich grzechów. On „chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy” (1 List Tymoteusza 2:4).

Jeśli zmagasz się z uzależnieniem lub innym grzesznym zachowaniem, o którym wiesz, że jest szkodliwe, potrzebujesz pomocy. Poniewaz stajesz się niewolnikiem grzechów (List do Rzymian 6:16). Uzależnienie trzyma cię w swoich szponach, ale możesz zostać uwolniony z tej formy niewoli.

Kiedy uzależnienie lub grzeszne zachowanie zakorzeni się, trudno jest to zmienić. Wymaga to zmiany sposobu myślenia. Twój umysł, który został zepsuty, potrzebuje przemiany.

Właśnie w tym miejscu Duch Boży może pomóc ci dostrzec, że twoje zachowanie jest złe i dać ci siłę, byś z nim skończył. Duch nie usunie twojego uzależnienia i grzechu, chyba że będziesz gotów przestać i zacząć postępować właściwie. Siła Ducha Bożego może pomóc ci oprzeć się złym pragnieniom.

Będzie to walka i czasami możesz czuć, że nigdy nie będziesz w stanie tego pokonać. Nawet apostoł Paweł zmagał się z myślami i zachowaniami sprzecznymi z jego pragnieniem, by myśleć i postępować właściwie. Napisał: „Nie mieszka we mnie, to jest w ciele moim, dobro; mam bowiem zawsze dobrą wolę, ale wykonania tego, co dobre, brak” (List do Rzymian 7:18). Jednak Boży Duch Święty pomógł Pawłowi oprzeć się pokusie grzechu (zob. List do Rzymian 8:2,4).

Podobnie ty możesz powstrzymać uzależnienie przed kontrolowaniem twojego życia z pomocą Ducha Bożego. On daje tego Ducha tym, którzy są Mu posłuszni (Dzieje Apostolskie 5:32). Na przykład, kiedy ludzie usłyszeli kazanie Piotra w dniu Pięćdziesiątnicy w Dziejach Apostolskich 2 i uświadomili sobie swój udział w śmierci Jezusa, zostali poruszeni do głębi serca i zapytali, co mają zrobić (werset 37). Piotr odpowiedział: „Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego” (werset 38).

Aby pokonać uzależnienie i przestać grzeszyć, musisz również okazać skruchę. Grzesznik musi przyznać, że problem jest głęboko zakorzeniony w jego umyśle. Wtedy, z pomocą Ducha Bożego, może zmienić swoje zepsute myślenie i zwyciężyć.

Król Dawid wołał kiedyś do Boga, uznając swój grzech, prosząc Go, by odnowił go wewnętrznie i nie odbierał mu Ducha Świętego (Psalm 51:10-11). Bóg odpowiedział na jego modlitwę o odnowę, nadal udzielając niezbędnej pomocy poprzez Ducha Świętego.

Niewolę uzależnienia i grzechu można przełamać, najpierw podejmując decyzję o zaprzestaniu grzeszenia. Wtedy Duch Boży może pomóc odnowić twój umysł. Poradnictwo może być również pomocne w zmianie naszego sposobu myślenia. Jeśli masz konkretne pytania, skontaktuj się z nami. Prawda jest taka, że tylko Bóg może całkowicie uwolnić od uzależnienia, ale najpierw musisz chcieć przestać grzeszyć i być Mu posłusznym. Z Bożym Duchem możesz pokonać swój grzech lub uzależnienie. Możesz postępować zgodnie z Jego nakazem z Listu do Galatów 5:16: „Według Ducha postępujcie, a nie będziecie pobłażali żądzy cielesnej”.

Po tym, jak osoba pokutuje za grzechy, z wiarą przyjmuje Jezusa Chrystusa jako Zbawiciela i zostaje ochrzczona, co jeszcze jest potrzebne, aby otrzymać Ducha Świętego?

Oprócz tego istnieje potrzeba tego, co Pismo Święte określa jako nałożenie rąk przez sługę Jezusa Chrystusa. Dzieje Apostolskie 2:38 podają wymóg pokuty i chrztu w imię Jezusa Chrystusa dla przebaczenia grzechów, aby otrzymać dar Ducha Świętego. Inne fragmenty, takie jak List do Hebrajczyków 11:6, zwracają uwagę na konieczność wiary w zbliżaniu się do Boga.

Ale to nie wszystko. Po chrzcie widzimy kolejny krok. Schemat ten jest szczegółowo opisany w podstawowych doktrynach lub naukach przedstawionych w Liście do Hebrajczyków 6:1-2. Zaczyna się on od „podstaw nauki o odwróceniu się od martwych uczynków i o wierze w Boga, Nauki o obmywaniach, o wkładaniu rąk…”. Jest to wyraźnie praktyka fundamentalna.

Nałożenie rąk było stosowane w okresie Starego Testamentu jako środek udzielania błogosławieństwa, wyświęcania do urzędu, przekazywania odpowiedzialności i wyodrębniania rzeczy do świętego użytku. Kontynuowano to w Nowym Testamencie jako środek, za pomocą którego Chrystus i Jego słudzy błogosławili i uzdrawiali innych. Stosowano je do wyświęcania ludzi do szczególnej służby (Dzieje Apostolskie 6:6).

Widzimy, jak stosowano je wobec nowo ochrzczonych w Dziejach Apostolskich 8. Po tym, jak diakon Filip ochrzcił wielu ludzi w Samarii, apostołowie wysłali Piotra i Jana, aby nałożyli na nich ręce z modlitwą o przyjęcie Ducha Świętego (wersety 12-19). Chociaż Filip miał uprawnienia do chrztu, nie miał uprawnień do nakładania rąk w celu udzielenia Ducha Świętego. Uprawnienie to zostało powierzone starszym Kościoła (por. 1 Tymoteusza 4:14).

W normalnych okolicznościach wyświęcony starszy Kościoła dokonuje zarówno chrztu, jak i nałożenia rąk bezpośrednio po nim, jak widzimy w Dziejach Apostolskich 19:1-6. Tutaj apostoł Paweł spotkał ludzi, którzy zostali ochrzczeni jako naśladowcy Jana Chrzciciela, ale bez pełnego zrozumienia chrześcijańskiego zobowiązania i Ducha Świętego. Po udzieleniu im porad ochrzcił ich w Chrystusie i nałożył na nich ręce w celu otrzymania Ducha Świętego.

Oczywiście to Bóg daje swojego Ducha, a nie duchowny. Jednak praktyka ta pokazuje, że Bóg działa poprzez ludzką posługę i oczekuje od nas współpracy ze strukturą Kościoła oraz procesem, który On ustanowił.

Niektórzy posługują się przykładem domu Korneliusza z Dziejów Apostolskich 10, gdzie Bóg dał swojego Ducha przed nałożeniem rąk, a nawet przed chrztem, aby argumentować, że te kroki są zbędne. Był to jednak szczególny przypadek, mający na celu pokazanie Piotrowi i innym apostołom, że Bóg przyjmuje wierzących z pogan do Kościoła. Nadal jednak powiedział im, że muszą przejść przez proces chrztu (werset 48). Nie podważało to standardowego porządku.

Cytaty biblijne pochodzą z Biblia Warszawska 1975, chyba że zaznaczono inaczej.


Przetłumaczone z języka angielskiego przy użyciu DeepL. Dokumenty przygotowane do tłumaczenia przez Billa Turnblada. Recenzja fragmentów biblijnych przez Jared Olson. Korekta i ostateczna redakcja w Kasia Arendsen.

Możesz odpowiedzieć już teraz. Napisz do nas na adres info@ucgeurope.org, aby dowiedzieć się więcej.