23 Δεκεμβρίου 2020
Terri E.
Χρόνος ανάγνωσης: 11 λεπτά
Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε αρχικά στο περιοδικό Beyond Today Magazine: Jan-Feb 2021
Στο τεύχος Ιουλίου–Αυγούστου 2020 του Beyond Today συζητήσαμε τρόπους αντιμετώπισης της εξάντλησης. Εδώ συζητάμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε άλλους που αντιμετωπίζουν την ίδια δυσκολία.
Ένα απόγευμα, πριν από αρκετά χρόνια, πήγα να πάρω τους γιους μας από το σχολείο. Ήταν μια φωτεινή, ηλιόλουστη μέρα και η διάθεσή τους φαινόταν να ταιριάζει με τον καιρό, καθώς έβγαιναν χοροπηδώντας να με συναντήσουν με χαμόγελα και ενθουσιασμό. Μιλούσαν ασταμάτητα σε όλη τη διαδρομή προς το σπίτι. Τότε, καθώς μπαίναμε στο γκαράζ μας, μια απρόσμενη, μικρή, θλιμμένη φωνή από το πίσω κάθισμα μού είπε: «Μαμά, μπορεί να χαμογελάω εξωτερικά, αλλά δεν χαμογελάω εσωτερικά».
Ουάου. Σηκώστε το χέρι σας αν έχετε ποτέ προσποιηθεί ένα χαμόγελο για να κρύψετε το βάθος των συναισθημάτων που αναταράζονται κάτω από την επιφάνεια!
Και, αν το δούμε από την άλλη πλευρά, έχετε βρεθεί ποτέ στη θέση να παραβλέψετε όλα τα σημάδια που μπορεί να έδωσαν οι άλλοι ότι κάτι δεν πάει καλά, υποθέτοντας ότι πίσω από κάθε χαμόγελο κρύβεται μια καρδιά που είναι ακέραιη; Έχετε αντιληφθεί τις δυσκολίες κάποιου, αλλά αργότερα συνειδητοποιήσατε ότι δεν είχατε καταλάβει το βάθος της κατάστασης; Ή έχετε αισθανθεί το κουρασμένο και εξαντλημένο πνεύμα κάποιου άλλου, αλλά απλώς νιώσατε ανίκανοι να βοηθήσετε;
Οι πιθανότητες είναι ότι οι απαντήσεις σας σε αυτές τις ερωτήσεις είναι ναι, ναι και ναι.
Με την προοπτική και από τις δύο πλευρές αυτού του ζητήματος, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μου ανάγκης για φροντίδα για πολλά χρόνια, θα ήθελα να μοιραστώ μερικές βασικές αρχές για το πώς μπορούμε να βοηθάμε όσους ανάμεσά μας είναι εξαντλημένοι. Η ελπίδα μου είναι ότι θα είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι, ως συλλογικό σώμα, για να ενισχύουμε ο ένας τον άλλον με κατανόηση και αγάπη.
Σκεφτείτε πώς ο απόστολος Παύλος περιέγραψε την προσέγγισή του προς τα άλλα μέλη της Εκκλησίας του Θεού: «αλλά, σταθήκαμε γλυκείς ανάμεσά σας· όπως η τροφός περιθάλπει τα δικά της παιδιά· έτσι, έχοντας ένθερμη αγάπη προς εσάς, έχουμε ευχαρίστηση να μεταδώσουμε όχι μονάχα το ευαγγέλιο του Θεού, αλλά και τις ψυχές μας, για τον λόγο ότι σταθήκατε αγαπητοί σε μας» (Α΄ Θεσσαλονικείς 2:7-8, η έμφαση προστέθηκε στο κείμενο).
Φροντίστε τους με προσωπική βοήθεια και ευγένεια
Λίγο μετά τη συμμετοχή του σε ένα από τα πιο φλογερά και δραματικά γεγονότα της Αγίας Γραφής (Α΄ Βασιλέων 18:39-40), το οποίο οδήγησε σε μια πολύ εμφανή ηθική νίκη, ο προφήτης Ηλίας έτρεξε φοβούμενος για τη ζωή του για περίπου 100 μίλια. Σε απόλυτη απόγνωση, προχώρησε στη συνέχεια μόνος του για μια ακόμη ημέρα μέσα στην έρημο, πριν σωριαστεί κάτω από ένα δέντρο. Τότε ο Ηλίας ζήτησε από τον Θεό να τον απαλλάξει από την ταλαιπωρία του: «Αρκετά ως εδώ, Κύριε! Πάρε τη ζωή μου» (Α΄ Βασιλέων 19:1-4, ΜΠΚ).
Μερικές φορές ακόμη και πολύ καλοί άνθρωποι μπορεί να νιώθουν ανεπαρκείς για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που τους παρουσιάζονται και να μην μπορούν να αντέξουν την εξάντληση που προκαλεί η αντιμετώπιση αδιάκοπων δυσκολιών.
Ποια ήταν η απάντηση του Θεού; Φρόντισε τον προφήτη Του τρέφοντάς τον. Όχι μία αλλά δύο φορές, ενώ ο Ηλίας κοιμόταν, ο Θεός έστειλε έναν άγγελο με φαγητό και νερό για να τον ενθαρρύνει και να τον αναζωογονήσει σωματικά. Στη συνέχεια ο Ηλίας πήγε να συναντήσει τον Κύριο στο Όρος Χωρήβ, μια άλλη ονομασία του Όρους Σινά. Αυτός ο τόπος ήταν πολύ γνωστός στην ιστορία του Ισραήλ. Εκεί το έθνος σύναψε διαθήκη με τον Θεό και εκεί ο Μωυσής είχε βρεθεί στην άμεση παρουσία του Θεού.
Εδώ υπήρχε μια υπενθύμιση της ιδιαίτερης σχέσης του Θεού με τον λαό Του και της ευθύνης τους απέναντί Του. Ίσως ο Θεός να κατάλαβε τη σύνδεση που θα ένιωθε ο Ηλίας μαζί Του σε αυτό το μέρος και ότι αυτό θα βοηθούσε στη συναισθηματική αναζωογόνηση του πνεύματός του. Ό,τι κι αν συνέβη, μόλις έφτασε εκεί, ο Κύριος φρόντισε τον Ηλία με έναν πολύ προσωπικό και ευγενικό τρόπο – «ένας ήχος από ελαφρό αεράκι» (εδάφιο 12). Μετά από αυτή τη συνάντηση, ο Ηλίας βγήκε έτοιμος να συνεχίσει την υπηρεσία του προς τον Θεό.
Τι διδάγματα μπορούμε να αντλήσουμε από αυτό; Το να κρίνουμε έναν εξαντλημένο άνθρωπο για τη συναισθηματική του κατάσταση δεν βοηθά (μου έρχεται στο μυαλό η ιστορία του Ιώβ!), και μερικές φορές δεν είναι τα λόγια που χρειάζονται. Όμως, το να αναγνωρίζουμε τις πιο βασικές ανάγκες – τις οποίες ένας εξαντλημένος άνθρωπος συχνά παραβλέπει – και να τις προσφέρουμε με ευγένεια και φροντίδα είναι ακριβώς η υποστήριξη που χρειάζεται περισσότερο. Οι εξαντλημένοι άνθρωποι απλώς χρειάζεται να γνωρίζουν ότι δεν είναι μόνοι και ότι δεν είναι τόσο απομονωμένοι όσο μπορεί να αισθάνονται – ότι υπάρχουν πράγματι άνθρωποι που νοιάζονται για αυτούς!
Πρακτικοί τρόποι για να βοηθήσετε
Αφού συνομίλησα με πολλά άτομα που βρίσκονται αντιμέτωπα με συνεχιζόμενες δυσκολίες που έχουν ανατρέψει τη ζωή τους, ένας σύντομος κατάλογος πρακτικών τρόπων με τους οποίους μπορείτε να βοηθήσετε άλλους να ανακτήσουν τις σωματικές τους δυνάμεις περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα εξής:
• Βοηθώντας στη μεταφορά των παιδιών τους στο σχολείο ή στην κάλυψη άλλων αναγκών μετακίνησης.
• Στέλνοντας ένα πακέτο φροντίδας ή μια δωροκάρτα εστιατορίου.
• Στέλνοντας μια κάρτα με ένα προσωπικά γραμμένο μήνυμα μέσα.
• Πηγαίνοντας ένα σπιτικό γεύμα που έχετε ετοιμάσει, για να το μοιραστείτε μαζί τους, αν δεν μπορούν να έρθουν στο σπίτι σας.
• Αφήνοντας κάποιο ενθαρρυντικό υλικό για ανάγνωση.
• Τηλεφωνώντας τους.
• Κουρεύοντας το γκαζόν τους και κλαδεύοντας τις τριανταφυλλιές τους ή άλλα φυτά.
• Προσφέροντας με κατανόηση να τους κρατήσετε μια θέση στην πίσω σειρά στις εκκλησιαστικές συναθροίσεις, αν γνωρίζετε ότι τα πλήθη τούς προκαλούν άγχος.
• Περνώντας μαζί τους ένα πρωινό κατά το Σάββατο, την ημέρα ανάπαυσης που ορίζει η Αγία Γραφή, πίνοντας έναν καφέ ή ένα τσάι.
• Πηγαίνοντας μια γλάστρα με λουλούδια για τη βεράντα τους.
• Κανονίζοντας με αρκετούς κοινούς φίλους να προσεύχονται τακτικά και συγκεκριμένα γι’ αυτούς.
Φροντίστε τους με προσευχή
Όταν οι άνθρωποι είναι κουρασμένοι και αγωνίζονται, είναι εύκολο να χάσουν την προοπτική τους και να νιώσουν εγκαταλελειμμένοι, γεγονός που τους δυσκολεύει να θυμηθούν τις υποσχέσεις του Θεού. Η Έλεν Κέλερ, μια αξιοθαύμαστη γυναίκα που είναι, μάλιστα, μία από τις αγαπημένες μου εμπνευστικές ιστορικές προσωπικότητες, είπε: «Το μόνο πράγμα χειρότερο από το να είσαι τυφλός είναι να έχεις όραση αλλά όχι όραμα».
Στις δύσκολες στιγμές ο εχθρός μας συχνά επιτίθεται, εκμεταλλευόμενος την πνευματική και σωματική αδυναμία ενός εξαντλημένου ανθρώπου – και είναι εύκολο να χάσουμε τη σωστή προοπτική. Πολλοί από εμάς γνωρίζουμε τα λόγια του Παύλου στην Εφεσίους 6:10-18 σχετικά με το να ενδυθούμε την πνευματική πανοπλία του Θεού στον χριστιανικό μας αγώνα για να ζούμε σύμφωνα με τον τρόπο του Θεού. Είναι ενδιαφέρον ότι ολοκληρώνει το απόσπασμα με τα εξής: «προσευχόμενοι σε κάθε καιρό, με κάθε προσευχή και δέηση, εν Πνεύματι, και αγρυπνώντας σ’ αυτό τούτο με κάθε προσκαρτέρηση και δέηση για όλους τούς αγίους».
Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι, εκτός από το να οπλιστούμε εμείς οι ίδιοι, μπορούμε μέσω της προσευχής να ζητήσουμε από τον Θεό να οπλίσει και τους άλλους; Μπορεί να υπάρχουν ημέρες που οι αδελφοί και οι αδελφές μας εν Χριστώ χρειάζονται τις συγκεκριμένες προσευχές μας και την ενθαρρυντική μας βοήθεια, όπως:
• Τη βοήθειά σας για να σφίξουν τη ζώνη της αλήθειας. Γιατί; Επειδή μερικές φορές οι δικές τους σκέψεις τούς αιχμαλωτίζουν και τούς λένε ψέματα. Οι δικές μας σκέψεις πολύ συχνά μάς παρασύρουν σε λάθος δρόμο. Αλλά ο Ιησούς Χριστός υποσχέθηκε ότι το Άγιο Πνεύμα του Θεού «θα σας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια» (Ιωάννης 16:13).
• Τα χέρια σας για να τους βοηθήσετε να τοποθετήσουν σωστά τον δικό τους θώρακα της δικαιοσύνης. Γιατί; Επειδή χρειάζονται την προστασία Του κατά τη διάρκεια της ευάλωτης περιόδου τους και την πίστη ότι η δικαιοσύνη Του θα γεμίσει το κενό τους. Όπως είπε ο Ιησούς: «Μακάριοι αυτοί που πεινούν και διψούν για τη δικαιοσύνη· επειδή, αυτοί θα χορτάσουν» (Ματθαίος 5:6).
• Την ενθάρρυνσή σας ώστε να έχουν τα πόδια τους υποδημένα με το ευαγγέλιο της ειρήνης. Το χρειάζονται αυτό για να σταθούν σταθεροί. Η Έλεν Κέλερ το έθεσε ως εξής: «Δεν θέλω την ειρήνη που υπερβαίνει τη νόηση· θέλω τη νόηση που φέρνει ειρήνη». Η δεύτερη οδηγεί στην πρώτη. Όπως έγραψε ο Παύλος: «Να αγρυπνείτε, να στέκεστε στην πίστη· να ανδρίζεστε, να ενδυναμώνεστε» (Α΄ Κορινθίους 16:13).
• Η βοήθειά σας στο να υψώσουν την ασπίδα της πίστης τους. Τα βέλη που εκτοξεύει ο εχθρός μπορούν να διαπεράσουν την καρδιά τους με απόγνωση. Χρειαζόμαστε το είδος της πίστης που εκφράζεται στον Ψαλμό 27:13: «Αλλοίμονο, αν δεν πίστευα να δω τα αγαθά τoύ Kυρίoυ μέσα σε γη ζωντανών ανθρώπων».
• Τα ευγενικά σας λόγια που τους υπενθυμίζουν να φορέσουν το κράνος της σωτηρίας τους. Γιατί; Επειδή ο νους και οι σκέψεις μας μπορούν να εξαντληθούν από τη θλίψη. Αυτό το βλέπουμε να εκφράζεται στον Ψαλμό 42:11: «Γιατί είσαι περίλυπη ψυχή μου; Και γιατί ταράζεσαι μέσα μου; Έλπισε στον Θεό· επειδή, ακόμα θα τον υμνώ· αυτός είναι η σωτηρία του προσώπου μου, και ο Θεός μου».
• Η δύναμη και η υποστήριξή σας, που παίρνει το ξίφος της αλήθειας και το τοποθετεί στα χέρια τους. Με αυτή τη βοήθεια μπορούν να ξεπεράσουν τα οχυρά που τους κρατούν πίσω:
«Γιατί μπορεί να ζούμε μέσα στον κόσμο, δεν πολεμάμε όμως με όπλα κοσμικά. Τα όπλα με τα οποία πολεμάμε εμείς δεν είναι κοσμικά, αλλά έχουν τη δύναμη από το Θεό να γκρεμίζουν οχυρά. Με αυτά ανατρέπουμε ψεύτικους ισχυρισμούς και καθετί που ορθώνεται με αλαζονεία εναντίον της γνώσεως του Θεού. Με αυτά αιχμαλωτίζουμε κάθε σκέψη και την κάνουμε να υπακούει στο Χριστό» (Β΄ Κορινθίους 10:3-5, ΜΠΚ).
Παρατηρήστε επίσης τη Ρωμαίους 15:1: «Οφείλουμε, μάλιστα, εμείς οι δυνατοί να βαστάζουμε τα ασθενήματα των αδυνάτων, και να μη αρέσουμε στον εαυτό μας».
Φροντίστε τους με υπομονή
Ακολουθούν μερικές επιπλέον σκέψεις για να διατηρήσετε την ισορροπία.
• Από τη μία πλευρά, όσοι υποφέρουν θέλουν να νιώθουν ότι τους φροντίζουν· από την άλλη πλευρά, δεν θέλουν να είναι γνωστοί και να χαρακτηρίζονται από τη δοκιμασία τους.
• Από τη μία πλευρά, όσοι υποφέρουν χρειάζονται απεγνωσμένα τη στήριξη των φίλων και της οικογένειάς τους· από την άλλη πλευρά, κουράζονται να συζητούν την κατάστασή τους ξανά και ξανά.
• Από τη μία πλευρά, η σιωπή που βιώνουν όσοι υποφέρουν από τους άλλους μπορεί να είναι εντελώς παραλυτική· από την άλλη πλευρά, υπάρχουν στιγμές που η συντροφικότητα μπορεί να είναι εντελώς συντριπτική και ανεξέλεγκτη.
• Από τη μία πλευρά, όσοι υποφέρουν χρειάζονται μερικές φορές έναν φίλο για να γελάσουν μαζί του· από την άλλη πλευρά, συχνά χρειάζονται έναν φίλο για να κλάψουν μαζί του.
Μήπως αυτό σας ακούγεται σαν ένα αντιφατικό, μπερδεμένο συνονθύλευμα που σας αφήνει αβέβαιους για το πώς να ανταποκριθείτε; Λοιπόν, μην ανησυχείτε. Εκείνοι που είναι εξαντλημένοι κατανοούν το δίλημμα, επειδή το ζουν σε καθημερινή, αν όχι ωριαία, ή μερικές φορές ακόμα και λεπτό-προς-λεπτό βάση. Έχουμε ελπίδα στην αιωνιότητα, αλλά παλεύουμε και με την απελπισία· ζούμε με πίστη, αλλά αγωνιζόμαστε και με την κατάθλιψη· πιστεύουμε στην ελπίδα των υποσχέσεων του Θεού, αλλά πολεμάμε την απογοήτευση.
Ο Παύλος μίλησε για το παράδοξο της χριστιανικής εμπειρίας. Στη Β΄ Κορινθίους 6:10 αναφέρει ότι είναι «λυπούμενοι, αλλά πάντοτε έχουμε χαρά», και στη Ρωμαίους 7:15 μας λέει: «Επειδή, δεν γνωρίζω εκείνο που κάνω· για τον λόγο ότι, εκείνο που θέλω, δεν το κάνω, αλλά εκείνο που μισώ, αυτό κάνω». Στην Α΄ Θεσσαλονικείς 5:14 μας υπενθυμίζει «να παρηγορείτε τούς ολιγόψυχους, να στηρίζετε τους ασθενείς, να μακροθυμείτε προς όλους».
Φροντίστε τους χωρίς υποθέσεις
Μην υποθέτετε ποτέ ότι κάποιος θα παρουσιάζει εξωτερικά αυτό που πραγματικά συμβαίνει εσωτερικά ή ότι κάποιος που χρειάζεται βοήθεια και φροντίδα θα απευθυνθεί πάντα σε εσάς και θα σας το πει. Το να διακρίνουμε πού βρίσκεται συναισθηματικά ένα άτομο είναι ζωτικής σημασίας για να αποτελούμε μια αποτελεσματική κοινότητα αδελφών και αδελφών που νοιάζονται. Πώς το κάνουμε αυτό;
Ο Λόγος του Θεού μπορεί να είναι ένας χρήσιμος, καθοδηγητικός χάρτης καθώς πλοηγούμαστε μέσα από τα στρώματα και τις προσόψεις στο προσωπικό έδαφος κάθε ατόμου. Για παράδειγμα, αν συμμετέχουμε και εμπλεκόμαστε στη ζωή των άλλων, παρατηρώντας και αγαπώντας ενεργά ο ένας τον άλλον (Ιωάννης 13:34), δείχνοντας συμπόνια και καλοσύνη ο ένας στον άλλον (Εφεσίους 4:32) και ενθαρρύνοντας ο ένας τον άλλον (Εβραίους 3:13), θα γίνει εμφανές ποιος ανάμεσά μας χρειάζεται τη συγκεκριμένη φροντίδα, την προσοχή και την ενθάρρυνσή μας.
Αγαπώ ιδιαίτερα το Εβραίους 3:13, επειδή η ελληνική λέξη που αποδίδεται εδώ ως «προτρέπετε» ή «ενθαρρύνετε» είναι παρακαλέω. Αυτό το υπέροχα περιγραφικό ρήμα, που εδώ μας λέει να κάνουμε ο ένας για τον άλλον καθημερινά, σημαίνει να καλούμαστε στο πλευρό κάποιου άλλου για να προσφέρουμε υποστήριξη και παρηγοριά. Η ίδια έννοια μεταφέρεται επίσης όταν το αντίστοιχο ουσιαστικό αποδίδεται ως «Παράκλητος» στο Ιωάννης 14:16, 15:26 και 16:7.
Καθώς προσπαθούμε να εκπληρώσουμε αυτή την οδηγία, ας είμαστε ευαίσθητοι σε αυτό που εκείνοι που αγωνίζονται μέσα από προκλήσεις θα ήθελαν να καταλάβουμε, σε αυτό που χρειάζονται από εμάς και θα εκτιμούσαν. Ακολουθούν μερικά από όσα μπορεί να θέλουν να μας μεταφέρουν.
Πράγματα που οι εξαντλημένοι φίλοι σας μπορεί να θέλουν να γνωρίζετε
• Σας ευχαριστούμε για τη συγχώρεσή σας, επειδή μερικές φορές οι αντιδράσεις ενός εξαντλημένου ατόμου προς τους άλλους μπορεί να μην αντιπροσωπεύουν πάντα την καλύτερη εκδοχή του εαυτού του. Αυτό δεν έχει σκοπό να δικαιολογήσει αδυναμίες που χρειάζεται να ξεπεραστούν, αλλά να εξηγήσει ότι οι άνθρωποι που βρίσκονται στη μέση μιας πολύ δύσκολης κατάστασης και πονάνε δεν κάνουν πάντα το σωστό. Πρέπει να είμαστε «με κάθε ταπεινοφροσύνη και πραότητα, με μακροθυμία, υποφέροντας ο ένας τον άλλον με αγάπη» (Εφεσίους 4:2).
• Σας ευχαριστούμε που ακούτε, επειδή το να θέλετε ειλικρινά να κατανοήσετε πλήρως μια κατάσταση μέσα από τα μάτια εκείνου που έχει ανάγκη, και όχι μέσα από τα δικά σας, εκφράζει ολόψυχη αγάπη και ενσυναίσθηση. «Nα χαίρεστε μ’ αυτούς που χαίρονται, και να κλαίτε μ’ αυτούς που κλαίνε» (Ρωμαίους 12:15).
Και αν κάποιος που υποφέρει μοιραστεί μαζί σας τον αγώνα του, συνειδητοποιήστε ότι αντιδράσεις όπως το να κάνετε αδιάκριτες ή διερευνητικές ερωτήσεις, το να προσπαθείτε να παρουσιάσετε όλες τις λύσεις στα προβλήματα ή το να στρέψετε τη συζήτηση προς εσάς, είναι παράγοντες που διακόπτουν τη συζήτηση. Δεν είναι ιδιαίτερα χρήσιμες και το μόνο που καταφέρνουν είναι να επιτείνουν την κούραση που ήδη βιώνει ο συνομιλητής σας. «ΧΡΟΝΟΣ υπάρχει για κάθε τι, και καιρός για κάθε πράγμα… καιρός να τηρεί σιγή, και καιρός να μιλάει» (Εκκλησιαστής 3:1, 7).
• Σας ευχαριστούμε που μας θυμάστε, διότι η σιωπή μπορεί να είναι συντριπτική. Ο δρόμος που οδήγησε στην εξάντληση και στη συνοδευτική συναισθηματική πίεση είναι απλά πολύ δύσκολος. Αν υπάρχει ποτέ στιγμή που οι εξαντλημένοι χρειάζονται την κοινότητά τους να κρατά ψηλά τα χέρια τους για να τους στηρίζει, είναι τώρα. «κάνουμε, μάλιστα, τα πάντα, αγαπητοί, για την οικοδομή σας» (Β΄ Κορινθίους 12:19). Και, «Να γίνεστε φιλόστοργοι ο ένας προς τον άλλον διαμέσου τής φιλαδελφίας» (Ρωμαίους 12:10).
• Σας ευχαριστούμε που σέβεστε τις διαφορές μας. Ο καθένας από εμάς είναι μοναδικός. Το ίδιο ισχύει και για τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας μας αντιμετωπίζει τις δοκιμασίες. Κανένας μας δεν θα ανταποκριθεί με ακριβώς τον ίδιο τρόπο. Εκτιμούμε την κατανόησή σας ότι αντεπεξερχόμαστε όσο καλύτερα μπορούμε και ότι πιθανώς δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο εσείς θα αντεπεξερχεστε – κι αυτό είναι εντάξει.
Ο καθένας μας είναι επίσης μοναδικά διαμορφωμένος, πράγμα που σημαίνει ότι ο καθένας μας μοιράζεται με τους άλλους διαφορετικά. Για παράδειγμα, όσοι ζουν τη ζωή τους πιο δημόσια είναι πιθανότερο να αντιμετωπίζουν την κατάστασή τους πιο δημόσια, ενώ όσοι ζουν τη ζωή τους πιο ιδιωτικά είναι πιθανότερο να αντιμετωπίζουν την κατάστασή τους πιο ιδιωτικά. Το να σταματήσουμε για λίγο και να σκεφτούμε αυτές τις διαφορές θα μας βοηθήσει να δείχνουμε σεβασμό και να μην προσβάλλουμε κανέναν.
Και τέλος, σκεφτείτε ότι αν κάποιος μοιραστεί ένα προσωπικό βάρος μαζί σας, ρωτήστε πρώτα τον εαυτό σας αν είναι δική σας ιστορία να την πείτε, πριν μοιραστείτε αυτή τη συζήτηση με άλλους. Αν δεν είστε σίγουροι, είναι πάντα καλύτερο να προτιμήσετε τη διακριτικότητα. Στην Κολοσσαείς 4:6 μας λέει: «Ο λόγος σας ας είναι πάντοτε με χάρη, αρτυμένος με αλάτι, για να ξέρετε πώς πρέπει να αποκρίνεστε προς κάθε έναν ξεχωριστά». Και στη Ρωμαίους 14:19 λέει: «Επομένως, λοιπόν, ας ζητάμε εκείνα που είναι για την ειρήνη, και εκείνα που είναι για την οικοδομή τού ενός για τον άλλον».
Με τα λόγια της Έλεν Κέλερ: «Μόνοι μας μπορούμε να κάνουμε τόσο λίγα· μαζί μπορούμε να κάνουμε τόσα πολλά».
Οι βιβλικές παραπομπές προέρχονται από την «Αγία Γραφή σε Νεοελληνική Μεταφορά» του Σπύρου Φίλου (Εκδόσεις Πέργαμος), εκτός όπου σημειώνεται ΜΠΚ: «Αγία Γραφή – Μετάφραση από τα Πρωτότυπα Κείμενα» (Ελληνική Βιβλική Εταιρία, 1997/2003).
Μεταφράστηκε από τα αγγλικά χρησιμοποιώντας το DeepL. Τα έγγραφα προετοιμάστηκαν για μετάφραση από τον Μπιλ Τέρνμπλαντ. Επισκόπηση των Αγίων Γραφών από τον Steven Brittain. Διόρθωση και τελική επιμέλεια στο Steven Brittain.
Μπορείτε να απαντήσετε τώρα. Γράψτε μας στο info@ucgeurope.org για να μάθετε περισσότερα.